

بسم اللّه الرحمن الرحيم ما را چه رسد كه با اين قلمهاى شكسته و بيانهاى نارسا در وصف شهيدان و جانبازان و مفقودان و اسيرانى كه در جهاد فى سبيل اللّه جان خود را فدا كرده و يا سلامت خويش را از دست دادهاند يا به دست دشمنان اسلام اسير شدهاند مطلبى نوشته يا سخنى بگوييم. زبان و بيان ما عاجز از ترسيم مقام بلند پايۀ عزيزانى است كه براى اِعلاى كلمۀ حق و دفاع از اسلام و كشور اسلامى جانبازى نمودهاند. الفاظ و عباراتْ توان توصيف آنانى را كه از بيت مُظلم۱ طبيعت به سوى حق تعالى و رسول اعظمش هجرت نموده،وبه درگاه مقدسش بار يافتهاند، ندارد. از مجاهدينى كه سنگرهاى نبرد را تبديل به مساجد و ميدانهاى جهاد را با بانگ تكبير مهبط۲ ملائكة اللّه نمودهاند، چگونه سخن توان گفت؟ در اَقدام شريف مادران بزرگوارى كه در دامنهاى مطهر خود چنين فرزندانى را براى اسلام تربيت كردهاند، چه مىتوان نثار كرد ؟ و براى اسيرانى كه در زندانهاى مخوف دشمن شجاعانه بر سر دشمنان بشريت فرياد مىكشند چگونه توان تعظّم نمود ؟ پس با اعتراف به عجز، براى شهيدان آرزوى رحمت خاص الهى و براى جانبازان،اين شهيدان زنده، سلامت و براى اسرا و مفقودين عزيز و دلير، آرزوى بازگشت به ميهن و براى مادران و پدران وهمسران و فرزندانشان،اين نمونههاى صبر و مقاومت،صبر و سعادت داريْن،۳ و براى رزمندگان در جبهههاى حق عليه باطل، پيروزى درخواست مىنماييم. سلام و درود خداوند بر همگان و دعاى خير بقية اللّه الأعظم ـ ارواحنافداهـ شامل تمامى آنان باد. والسلام عليهم و رحمة اللّه. روحاللّه الموسوى الخمينى