

بسمه تعالى احمد عزيز، مرقوم مورخ 14 ع2 واصل شد. از سلامت شما مسرور شدم. تلگراف شما هم واصل شد. راجع به شهريه، من از باب احتياط نوشتم حواله مىدهم؛ اگر مىدانستم كه به قدر كافى در آنجا موجود است داعى بر حواله نبود. بنا شد تا شما مراجعه به تهران نكنيد، راجع به آنجا چيزى ندهند.۱ مبلغ بيست هزار را در اينجا حواله شده بود، يعنى من گرفته بودم، آقاى آقا رضا۲ از قم گرفتهاند به حساب من، اگر ان شاءاللّه تعالى شما از آنجا زايد آورديد براى من هم بفرستيد براى كمك به اينجا.۳ از صلح آقايان۴ مسرور شدم، انشاءاللّه هميشه به صلح و صفا زندگى كنند. حالت ماها بحمداللّه خوب است ولى رفتن بچهها موجب تنهايى شد، ان شاءاللّه سلامت باشيد.جواب حضرت آقاى عمو۵ و قبوض را ان شاءاللّه تعالى به وسيلۀ ديگرى مىفرستم، به ايشان سلام برسانيد.۶ 20 ع2 91 ـ پدرت