

غفلت از كارهاى اصلى آقايانى براى بررسى قانون اساسى تعيين شدهاند؛ الآن وقت اين كار است. اين كارهاى فرعى، اگر ما الآن مشغول بشويم به آن كارها، از اين كارى كه اصلى است و سرنوشت مملكت ما به او بسته است، غفلت مىكنيم. اينها را شما حالا بپيچيد بگذاريد كنار؛ بعد كه آن مسائل اصلى درست شد، بعدش مىآييد صحبت مىكنيم. [يكى از حضار: الآن اگر شوراهاى كارگرى تشكيل نشود، توى وزارت كار طرح سنديكاهاى كارگرى است. سنديكاى كارگرى هم خواست كمونيستهاست. اين مسيحيها، اين كارگران را زير نفوذ خودشان مىگيرند و سنديكا تشكيل مىدهند.] مع ذلك اگر شما مشغول بشويد به اين مسائل فرعى، مسئلۀ اصلى را فراموش مىكنيد؛ الآن اين مسئلۀ اصلى مقدّم است. [يكى از حضار: الآن يك مسئلۀ ديگر مطرح است. از امام تقاضا داريم براى جلوگيرى از برخوردهاى انحرافى و ايجاد حساسيت در قشر جوانِ تحصيلكردۀ مسلمان و جلوگيرى از فتنهانگيزى افرادى كه موقعيت پس از انقلاب را درك نمىكنند، خواهشمنديم موضعگيرى مناسب و روشنى در قبال شخصيت اسلامى مرحوم شريعتى بيان بفرماييد.] بهرهبردارى دشمن از تفرقه من جواب از اين نمىدهم. همين مسئله، مسئلۀ ايجاد اختلاف است. همين مسئله، اسباب اين مىشود كه شما يك دسته بشويد، آنها يك دستهاى بشوند، مشغول يك كارى بشويد، آنها هم كار خودشان را بكنند؛ همين كه در تهران الآن هست، در مشهد هست، در اصفهان هست. مشغول هستند كه شماها را با قشر روحانى به جان هم بريزند؛ و شما مشغول يك كار ديگر بشويد و آنها مشغول اصل قضيه بشوند. اصل قضيه را ببينيد. اين مسئله كه آقاى دكتر چطورند، يا چطورى است، اين يك وقت ديگرى باشد. هم شما غفلت داريد، هم طرف ديگر. الآن اگر شما اشتغال به اين پيدا كنيد، دامنهاش زياد مىشود در همۀ كشور؛ سر يك چيزى كه هيچ واقعيتى ندارد، هيچ صحّت ندارد، شماها به هم مىريزيد؛ غافل از اصل مسئله مىشويد. آنها مشغول بهرهبردارى هستند، شما مشغول دعوا هستيد. آفتهاى اختلاف من آنى كه به شما عرض مىكنم، امروز اختلاف بين شما جوانها اسباب اين مىشود كه آن مطلب اصلى كه همۀ ما داريم و اساس مملكت است، توجّه بهشان نكنيد؛ به يك چيزهاى ديگرى كه مربوط به مملكت نيست توجّه كنيد و آنها اساس را از دست شما بگيرند. اگر آنها اساس را گرفتند، نه شما و نه آن طرف را مجال ديگر نخواهند داد. الآن وقت اختلاف نيست؛ اختلاف سر هيچ! هركس بخواهد ايجاد اختلاف بكند، توجه داشته باشيد يا آدمى است كه روى نقشه، آن هم نقشهاى كه خارجيها دستش دادهاند، عمل دارد مىكند و يا آدمى است كه جاهل است. شما جوانها توجه بكنيد؛ ديگر امروز، روزى نيست كه ما بريزيم به جان هم و ديگران استفاده را ببرند. اين مسائل فرعى را كه كتاب اين چى دارد، كتاب اين چى كرده است، اينها را حالا بگذاريد، بعدها صحبت مىشود. الآن صحبتش را نكنيد؛ الآن مشغول بشويد به اينكه [اگر] اشكال داريد به قانون اساسى، بنويسيد؛ طرح داريد، بنويسيد؛ تا وقت نگذشته، بدهيد. براى بعد هم دنبال اين باشيد يك اشخاص خوب و صحيحى پيدا بكنيد، معرفى بكنيد، تعيين بشوند؛ تا اقلاًّ قانون اساسى ـ كه موافق مصلحت ملت هست، موافق مصلحت اسلام است ـ درست بشود. دنبالش هم آن مسائل ديگر حل بشود. بعدش اينكه كى بهتر است، كى بدتر! آن، وقتش وسيع است؛ الآن وقت اين كار نيست؛ وقت آن كار است الآن. به هيچ كارى خودتان را متوجّه نكنيد. به همان كارى كه الآن وقتش است توجّه كنيد. انشاءاللّه خداوند همۀ شما را موفّق كند.