عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
بسم اللّه الرحمن الرحيم ضرورت بيدارى و قيام ملتها در قبال جنايات قدرتها روز قدس را بايد مسلمانها زنده نگه دارند. من كراراً راجع به طمعهاى اسرائيل تنبّه داده‌ام كه اسرائيل اينطور نيست كه اكتفا كند به آن زمينهايى كه غصب كرده است. حالا ديديد كه پايتخت خودش را در قدس قرار داده است و تمام اين چيزهايى كه از امريكا و از طرفدارهاى حقوق بشر و از اين محافل و مجالسى كه در خارج هست، اينها تمام يك شعرهاى غير موزون است و لهذا، مى‌بينيد كه انكار مى‌كنند و اسرائيل هيچ اعتنا نمى‌كند. تنبّه مى‌دهند، اسرائيل آنها را محكوم مى‌كند. اين براى آن است كه مسئله، مسئلۀ جدّى نيست. اينطور نيست كه امريكا جدّاً مخالف باشد با اينكه پايتخت اسرائيل در قدس باشد و مع‌ذلك اسرائيل بتواند يك همچو كارى بكند. اينها همه يك مانورهايى است كه مى‌دهند. يا مثلاً، مجالس حقوق بشر و مجالس ديگرى كه از همين ابواب هست در آنجا، در آن ممالك هست، اينها همه دستشان توى هم است و براى چاپيدن ما مسلمين و كسانى كه در آسيا، در افريقا، در آنجاها هستند، و مع‌الأسف، مسلمين متنبّه نمى‌شوند. ملتها بايد خودشان راجع به اين مسائل قيام كنند. براى اينكه دولتها هم غالباً ـ الاّ كمى اگر باشد ـ آنها هم دستشان با همان ابر قدرتها توى هم است و لهذا، مى‌بينيد كه اينطور جناياتى كه از امريكا واقع مى‌شود، مسلمانها ـ يعنى، دولتهاى اسلامى ـ هيچ از خودشان يك گرايشى نشان نمى‌دهند. گاهى هم اگر يكى‌شان يك چيزى بگويد، يك حرفى است، بيش از يك حرف نيست. شما ديديد كه امريكا با اين جوانهاى عزيز ما، با اين دخترها، با اين پسرها، با اين دانشجوهاى عزيز، چه رفتار وحشيانه‌اى كرد، و آنها چه شجاعتى در مقابل پليس امريكا از خود نشان دادند و در مقابل همۀ قدرتهايى كه آنجا بود و همۀ پليسها و همۀ دستگاههاى انتظامى، اينها با مشت گره كرده ايستادند، تحمل كتكها را كردند، تحمل جنايتهاى امريكا را كردند، لكن از آن مسئله‌اى كه پيش آنها «مسئله» بود، اصلاً نگذشتند. مسلمين بايد از اين جوانها، از اين جوانهايى كه از ايران در خارج هست، چه در انگلستان و چه در اروپا و چه در امريكا هست، تنبّه پيدا كنند كه بايد چه كرد.ما دولتها را ازشان مأيوس هستيم، لكن ملتها ميزانند. ملتها در مقابل اين جنايتى كه امريكا كرده است و اخيراً هم انگلستان نسبت به اين جوانهاى غيور ما، چه نشان دادند؛ چه عكس‌العملى نشان دادند؟ اگر در بلادى باز عكس‌العملى بود، از جوانهاى ايرانى و گاهى هم از آنها بود. اما ملتها خيلى عكس‌العملى نشان ندادند، اين براى آن است كه ملتهاى اسلامى باز تنبّه به اين پيدا نكردند كه تعليمات اسلام چيست. اختلاف مسلمين منشأ گرفتاريهاى آنان اسلام همۀ مسلمانها را وادار مى‌كند به اينكه با هم متفق باشيد، اختلاف نداشته باشيد، اگر اختلاف داشته باشيد، فَشَل۱ مى‌شويد و رنگ و بويتان از بين مى‌رود. و مع‌الأسف، مى‌بينيم كه ما هر چه مصيبت پيدا كرديم، از سالهاى طولانى تا حالا، از اين اختلافاتى بوده است كه در داخل خودمان بوده. دولتهايى كه ـ دولتهاى ممالك اسلامى، نه دولتهاى اسلامى ـ من نمى‌توانم بگويم دولت اسلامى. چطور من به دولت عراق بگويم «دولت اسلامى»؟ چطور من به دولت مصر بگويم «دولت اسلامى»؟ اين دولتهايى كه در ممالك اسلام هستند، اينها را مى‌بينيم كه بر ضد مسلمين، بر ضد اين مسلمينى كه الآن در ايران مقابل امريكا و مقابل شوروى ايستاده‌اند، آنها پايگاه درست مى‌كنند براى امريكا كه بيا حمله كن به مسلمين. ما چطور مى‌توانيم امثال سادات۲ را كه پايگاه درست مى‌كند و دعوت مى‌كند از امريكا كه هجوم كند به ايران و به مملكت اسلامى، چطور ما مى‌توانيم اين را مُسلم بدانيم؟ و چطور مى‌توانيم ما عراق را، دولت عراق را مسلم بدانيم، در صورتى كه اسلحه مى‌فرستد به ايران، و دائماً ايران را مورد هجوم قرار مى‌دهد، و براى امريكا كار مى‌كند؟ من گمانم اين است كه امريكا، شوروى را هم بازى داده. شوروى الآن به عراق كمك مى‌كند، در صورتى كه عراق امريكايى است، نه شوروى. كمكها را از او مى‌گيرد كه به ايران صدمه وارد كند و راه را براى امريكا باز كند، نه اينكه بخواهد راه را براى شوروى باز كند. امريكا بازى داده اين شوروى را. آنها اسلحه مى‌دهند كه براى امريكا كار كنند. آنها خيال مى‌كنند اين اسلحه را كه مى‌دهند به نفع شوروى است، و حال آنكه نيست به نفع شوروى.در هر صورت، مسلمين اگر با هم اتفاق پيدا بكنند و وحدت كلمه پيدا بكنند، نه قضيۀ قدس پيش مى‌آيد و نه قضاياى افغانستان پيش مى‌آيد و نه قضايايى كه براى مسلمين در جاهاى ديگر پيش مى‌آمد و پيش مى‌آيد، پيش مى‌آيد. اقتدار و شكست‌ناپذيرى دولتها در همگامى با ملتها بايد تا كى ملتهاى مسلم در غفلت باشند؟ چرا اين ملتها در مقابل اين ابرقدرتها قيام نمى‌كنند؟ ايران قيام كرد. الآن هم بيش از دو سال است ـ يا دو سال است ـ كه مى‌گذرد بر امر و تمام قدرتها هم مخالفت كردند. مع‌ذلك، ايران سر جاى خودش هست و ايستاده است و ابداً اعتنا به اين هياهو نمى‌كند و همۀ كارهايى هم كه آنها كردند فلج كرده؛ خوب همين كودتايى۳ كه تمام اين دولتهاى اطراف و آن دولتهاى بزرگ دست در آن داشتند ولكن نتوانستند كارى بكنند. چرا؟ براى اينكه مسئله، مسئلۀ ملت است. اگر دولتِ شاه بود، كودتا مى‌خواستند بكنند فوراً مى‌شد؛ امريكا مى‌خواست كودتا بكند فوراً مى‌شد. اما حالا مسئله، مسئلۀ ملت است؛ يعنى، اينطور نيست كه دولت و ملت دوتا باشند، اينطور نيست كه مثل دولت عراق باشد كه ملت با او دشمن است، مثل دولت مصر باشد كه ملت با او دشمن است. اينجا ملت اسلامى است كه حكومتش اسلامى است و ملت با اين حكومت موافقند. از اين جهت، توطئه‌ها را خود ملت به دست مى‌آورد. خود اين سربازها توطئه‌هايى كه در داخل سربازخانه‌ها انجام مى‌گيرد به دست مى‌آورند و گزارش مى‌دهند. پاسدارها همه دنبال اين مطلب هستند كه اين توطئه‌ها را خنثى كنند و خود ملت است كه ناظر است، در همه جا ناظر است. الآن هم در همۀ اطراف، اين جنايتكارها را به تدريج، پيدا مى‌كنند و معرفى مى‌كنند و خودشان مى‌گيرند و تحويل مى‌دهند. اگر دولتها بفهمند اين معنا را كه اگر اينها با ملت خودشان درست رفتار كنند و ملت همراه آنها باشد چه خواهد شد، اگر اين خوفى كه اين ابرقدرتها ايجاد كردند در اين دولتها بفهمند كه در دولت ايران هم اين اخافه‌ها۴ هميشه بوده است و حالا هم هست، لكن دولت فعلى ايران ديگر گوش به اين حرفها نمى‌دهد. اگر بفهمند كه طرفدارى ملت از يك دولتى چه معنا دارد، بفهمند اين معنا را كه اگر ملتها را دلشان را به دست بياورند و حكومت بشود ـ يك حكومتى كه مال خود ملت باشد، از خود ملت جوشش كند و عقايد، عقايد اسلامى باشد، احكام، احكام اسلامى باشد و زير سايۀ اسلام بخواهند زندگى بكنند ـ و ملتهايى كه به اسلام عقيده دارند همراه آنها بشوند، آن وقت مى‌فهمند كه هيچ يك از دولتهاى بزرگ نمى‌توانند كارى انجام بدهند، چنانچه در اينجا نتوانستند. تا الآن دو مرتبه، سه مرتبه ـ به حسب ظاهر ـ هى قيام كردند يا [توطئه] كردند كه كودتايى بكنند يا بريزند در ايران، لكن فَشَل شدند و دائماً هم درصدد هستند، نه اين است كه در صدد نيستند. لكن من مطمئنم و اطمينان مى‌دهم به ملت خودمان كه نمى‌توانند كارى انجام بدهند. خيانت مدعيان ملى‌گرايى ملت بايد توجه داشته باشد كه تا توجه به خدا دارد، تا توجه به اسلام دارد، تا خدمتگزار اسلام است، كسى نمى‌تواند به او آسيبى برساند، مگر كه اين حيثيت از دستشان برود. بايد اين جهت اسلاميت را حفظ كند. اين ملى‌گراها و اينها كه هى فرياد ملى، ملى مى‌زنند، همينها هستند كه بعضى‌شان در اين كودتا هم دخالت داشتند، بر ضد اين مملكت خودشان براى ديگران. همينها هستند كه بعضى‌شان به طورى كه شواهد هست، دخالت در اين امر داشتند. اين جهات مختلفه، گروههاى مختلفه‌اى كه در ايران هست و هى داد خلق را مى‌زنند، و داد اينكه ما چطور هستيم، اينها هم همينهايند كه در اين مسائل دخالت داشتند. اينها هم همينهايند كه مى‌روند در امريكا اين جوانهاى عزيز ما كه گرفتار هستند، همين اشخاص كه دعوى خلقيت و ـ نمى‌دانم ـ چه مى‌زنند، همينها آنجا مى‌روند، به آنها مى‌گويند: اى مرتجعين! اينها چه جمعيتهايى هستند؛ در داخل اين كارها را مى‌كنند، در خارج آن كارها را مى‌كنند؟ تا ملتها بيدار نشوند و اين ريشه‌ها را نكَنند و تا يك دولتى كه دولت اسلامى باشد به تمام معنا، دولتى باشد كه متعهد باشد به احكام اسلام، دولتى باشد كه غربزده نباشد، به اسلام گرايش داشته باشد، روى كار نيايد، ما بايد باز همين گرفتاريها را داشته باشيم. تمام مقصد ما مكتب ماست مجلس بايد به تمام قوّه‌اى كه دارد و قوّۀ او از همه قوّه‌ها بالاتر است ـ وتمام مسلمين واجب است بر آنها كه پشتيبانى كنند از دولت و از ملت و از مجلس بالخصوص ـ بايد با تمام معنا كوشش كند كه افرادى كه سر كار مى‌آيند، نخست‌وزير، ساير وزرا و ساير كسانى كه كارهاى مهم را دارند، از اشخاص مسلمان [باشند] متعهد، متوجه به كارهايى كه در دنيا مى‌شود، مدبّر، لكن متعهد به اسلام، متعهد به مكتب. مكتب بزرگترين چيزى است كه از براى ما مطرح است. نبايد راجع به مكتب يك كلمه‌اى كسى بگويد. اشتباه مى‌كنند اگر مى‌گويند مكتب چطور. تمام مقصد ما مكتب ماست و مسلمانهاى ما براى مكتب ماست كه اينطور قدرت دارند. و اينطور در مقابل ديگران مى‌ايستند. اگر چنانچه ساير ممالك اسلامى هم مكتب خودشان را حفظ كنند ـ اين مكتب اسلام را ـ اگر مكتب اسلام را حفظ بكنند، مطمئن باشند كه هيچ قدرتى به آنها آسيب نمى‌رساند. اگر ما مكتب خودمان را حفظ نكنيم ـ كه يكى از تعليمات مكتب ما اين است كه متفق با هم باشيم ـ هر يك از اين گروهها يا هر يك از اين افراد كه بر ضد آن رفيق خودش يك كلمه‌اى بگويد، از مكتب خارج شده است و به درد اصل ايران ديگر نمى‌خورد. هر كدام از اينها كه ديگرى را بخواهند تضعيف كنند، مجلس بخواهد يكى ديگر را تضعيف كند، يكى ديگر بخواهد مجلس را تضعيف كند، دولت بخواهد مجلس را تضعيف كند، مجلس بخواهد دولتش را تضعيف بكند، رئيس‌جمهور بخواهد مجلس را تضعيف كند، مجلس بخواهد رئيس‌جمهور را تضعيف كند، تمام اينها برخلاف مكتب اسلام است، مخالفت با اسلام است. بايد اين آقايان همان‌طورى كه مدعى هستند اسلامى هستيم، واقع مطلب اين است كه بايد در عملشان، در قولشان، در خطابه‌هايشان، در حرفهايشان، در نوشته‌هايشان، در روزنامه‌هايشان نشان بدهند كه ما مسلمانيم. اين چه مسلمانى است كه هر روزنامه‌اى كه مال يك طايفه است به طايفۀ ديگر فحاشى مى‌كند؟! ما چى جواب اين مردم را بدهيم كه هى مى‌آيند از من الآن وقت خواسته‌اند از بازار تهران كه بيايند بگويند اين چه خبر است، اين آقايان چه‌شان است با هم؛ اين آقاى رئيس‌جمهور با مجلس، مجلس با رئيس جمهور چرا، چرا اينطور رفتار مى‌كنند؟ چرا بايد اينطور باشد كه صداى مردم در آيد؟ من نصيحت به آنها مى‌كنم، من از لسان اسلام به آنها نصيحت مى‌كنم كه با هم اختلاف نكنيد. شما اگر اختلاف بكنيد، راه را براى ديگران باز مى‌كنيد. شما اختلاف با هم نداشته باشيد. سر چه اختلاف مى‌كنيد؟ چه ميراثى هست كه شما مى‌خواهيد قسمت كنيد و سرش اختلاف مى‌كنيد؟ اين همه مردم جوانهايشان را دادند، ميراث براى شما گذاشتند كه اختلاف با هم بكنيد و اينطور توى سر هم بزنيد و اينطور فساد ايجاد كنيد؟! يك قدرى با هم رفيق باشيد، دوست باشيد، برادر باشيد. آقاى رئيس جمهور افرادى كه به درد جامعۀ اسلامى ما بخورد، به درد مكتب ما بخورد بايد تهيه كند، معرفى كند؛ يعنى، نخست وزير را [كه] او تهيه مى‌كند بايد يك شخصى باشد كه همۀ آن صفاتى كه من گفته‌ام درش باشد. از اينكه در رأس همۀ صفات، مكتبى بودن است. فكر بكند؛ فكر مكتب اسلام. درصدد باشد كه اسلام را تقويت بكند. درصدد باشد كه احكام اسلام را پياده بكند، نه درصدد اين باشد كه مليت را احيا بكند. آنهايى كه مى‌گويند: «ما مليت را مى‌خواهيم احيا بكنيم»، آنها مقابل اسلام ايستاده‌اند. اسلام آمده است كه اين حرفهاى نامربوط را از بين ببرد. افراد ملى به درد ما نمى‌خورند، افراد مسلم به درد ما مى‌خورند. اسلام با مليت مخالف است. معنى مليت اين است كه ما ملت را مى‌خواهيم، مليت را مى‌خواهيم، و اسلام را نمى‌خواهيم. آن مردِكه۵ در خارج گفت كه اول من ايرانى هستم، ملى هستم، دوم ايرانى هستم، سوم اسلام[ى]. اين اسلام نيست، تو سوم هم اسلامى نيستى. روز قدس، روز قيام مسلمانان عليه مفسدين بايد آقايان توجه كنند، تمام مسلمين توجه بكنند. روز قدس روزى است كه بايد تمام ملتهاى اسلام با هم توجه بكنند و اين روز را زنده نگه دارند. اگر يك هياهويى از تمام ملتهاى مسلمين بلند بشود، روز جمعه آخر ماه مبارك، كه روز قدس است، همۀ ملتها قيام بكنند ـ همان كه حالا همان تظاهرات، همان راهپيمايى‌ها را بكنند ـ اين مقدمه مى‌شود از براى اينكه ان‌شاءاللّه جلوى اين مفسدين را ما بگيريم و كلك اينها از بلاد اسلام كنده بشود. ما، هى سست مى‌گيريم، مسلمانها هى سست مى‌گيرند، ملتها بى‌طرف مى‌مانند، كم قيام مى‌كنند و نهضت مى‌كنند، كم تظاهر مى‌كنند راجع به اين امور. اسرائيل وقتى كه ديد ملتها با هم مخالف هستند و دولت مصر هم، كه همراه اوست، برادر است و عراق هم كه با اينها برادر است، وقتى اين چيزها را ديد، هى قدم قدم پيش مى‌رود. و شما مطمئن باشيد كه اگر سست بگيريد، اينها تا فرات۶ مى‌خواهند بروند. اينها همۀ اينجا را ملك خودشان مى‌گويند هست. شما بايد محكم بايستيد در مقابل اينها و چنانچه مسلمين ـ ملتهاى مسلم ـ بايستند در مقابل اينها، و اگر دولتهايشان بخواهند مخالفت كنند، مشت توى دهنشان بزنند چنانكه ايران مشت در دهن محمدرضا زد. محمدرضا از همۀ دولتهاى مسلمين، از همۀ آنها قويتر بود، و از همۀ آنها پشتوانه‌اش بيشتر بود، مع‌ذلك، ملت ما قيام كرد و اسلام را وجهۀ نظر خودش قرار داد، و «اللّه اكبر» را فرياد كشيد و اين قدرت را از بين برد و قدرتهاى ديگر را هم، و تا آخر هم همۀ قدرتها اگر روى هم باشند، نمى‌توانند آسيب به يك همچو ملتى برسانند. جريحه‌دار شدن عواطف ملت بواسطه اختلافات و فتنه‌انگيزيها يك همچو ملتى كه ما داريم به اين صفا، به اين خوبى كه در همۀ قضايا پشتيبان دولتشان هستند، پشتيبان رئيس‌جمهورشان هستند، پشتيبان مجلسشان هستند، حيف است كه اين ملت را ما عواطفشان را جريحه‌دار كنيم و ما بنشينيم با هم مخالفت كنيم. نه خدا را خوش مى‌آيد از اين و نه ملت را. ملت ناراحت است از اين كار. روزنامه‌هايتان را جلويش را بگيريد. آقايان روزنامه‌هايى كه به آنها مربوط است، جلويشان را بگيرند. اين عذر نمى‌شود كه ما روزنامه‌ها را نمى‌دانيم چه نوشته است. نخير، اين عذر نيست. بايد روزنامه‌ها را ببينند چه نوشته. خودشان نمى‌رسند، خود آقايانى كه مثلاً، در مجلس هستند يا آقايانى كه در خارج مجلس هستند، نمى‌رسند بخوانند، يك كس ديگر را وادار كنند كه روزنامه‌ها را بخوانند. روزنامه‌ها ببينند چه است. در روزنامه‌ها مشغول فتنه‌انگيزى هستند و مشغول اين هستند كه دولت را با رئيس‌جمهور، مجلس را با رئيس‌جمهور، رئيس‌جمهور را با مجلس مخالف كنند و اين يك توطئه‌اى است كه در روزنامه‌ها ايجاد شده است و بايد خود آقايان جلويشان را بگيرند قبل از اينكه ملت جلويش را بگيرد، قبل از اينكه خود ملت بيايد و بى‌ملاحظه از كسى، تمام اين روزنامه‌ها را خفه كند خودشان جلويش را بگيرند. در مجلس هم آقايان با هم باشند، رفيق باشند. همه مسلمان هستيم. همه بايد دوست با هم باشيم. مسلمين «يد واحده» بايد باشند. اينقدر در مجلس با هم اختلاف نداشته باشند، جهات شرعى را حفظ بكنند، جهات اخلاقى را حفظ بكنند. هى اين به او بدگويى كند، او به اين بدگويى كند، اين اسباب ناراحتى مسلمانهاست. آقايان مى‌گويند، مسلمانها مى‌گويند، خوب ما خون بچه‌هايمان [را] داده‌ايم، يك قبرستان اينجا پر است از جوانهاى ما، قبرستانهاى شهرستان پر از جوانهاى ماست كه در راه اين مملكت و در راه اين اسلام اينها كشته شده‌اند. حالا كه اينها كشته شده‌اند، آقايان آمده‌اند از خارج و از داخل، با هم نشسته‌اند دعوا مى‌كنند. سر چه ميراثى دعوا مى‌كنيد؟ ميراث پدر كدامتان است؟ يك قدرى آرام باشيد. يك قدرى توجه كنيد به مسائل. هر وقت هر كدام صحبت [مى]كنيد به ضد ديگرى نباشد كه اين خلاف آداب اسلام است، خلاف آداب مسلمين است، خلاف انسانيت است، خلاف مشى انبيا و مشى اولياست. نكنيد اين كار را. يك قدرى آرام باشيد. يك قدرى هواى نفس را كنار بگذاريد، اشتهار را كنار بگذاريد. تمام گرفتاريهاى ما سر اين هواى نفسى است كه ما داريم. اعدا عدوّ۷ انسان اين نفْس انسان است كه در بين جنبيه است. اين اعدا عدوّ انسان است. يك قدرى جلويش را بگيريد، يك قدر مهار كنيد. ترغيب مسلمانان جهان به اتحاد بر عليه اسرائيل خداوند ان‌شاءاللّه ما را موفق كند به اينكه يك روزى برويم و در قدس نماز بخوانيم. اميدوارم كه مسلمانها روز قدس را بزرگ بشمارند و در همۀ ممالك اسلامى، در روز قدس، در روز جمعۀ آخر ماه مبارك، تظاهر كنند، مجالس داشته باشند، محافل داشته باشند، مسجد داشته باشند، در مساجد فرياد بزنند. وقتى يك ميليارد جمعيت فرياد كرد، اسرائيل نمى‌تواند، از همان فريادش مى‌ترسد. اگر همۀ مسلمينى كه در دنيا الآن هستند، كه قريب يك ميليارد هستند، اگر در روز قدس، همه بيرون بيايند از خانه، فرياد بكنند «مرگ بر امريكا» و «مرگ بر اسرائيل» و «مرگ بر شوروى»، همين قول «مرگ بر شوروى» براى آنها مرگ مى‌آورد. جمعيتشان يك ميليارد، ذخايرشان اين همه زياد كه همۀ دولتها محتاج به ذخاير شما هستند. مع‌ذلك، شما را وادار مى‌كنند با هم مختلف باشيد، اختلاف كنيد و ذخايرتان را ما ببريم و هيچ‌كدام صحبت نكنيد. خوب است يك مقدار ملتهاى غير ايران از ايران سرمشق بگيرند، از اين ملت نجيب عزيز ما. خوب است يك قدرى از اين جوانهايى كه در امريكا و در انگلستان و در بلاد غرب هستند و تظاهرات مى‌كنند و در مقابل پليس مى‌ايستند و آنها را غل و زنجير مى‌كنند، در حال غل هم فرياد مى‌زنند و احقاق حق مى‌خواهند بكنند، يك قدرى ما متنبّه بشويم و ما تعليم بگيريم از اين جوانها كه آنها براى اسلام فرياد مى‌كنند. و ملتها بى‌طرف هستند، كأنّه آنها براى اسلام دارند فرياد مى‌كنند و ما اينجا با هم اختلاف مى‌كنيم و انصافاً انصاف نيست. نگوييد من، بگوييد مكتب من خداوند همه‌تان را توفيق بدهد و همۀ مسلمين را توفيق بدهد كه با هم «يد واحده» بشوند و خصوصاً ملت ايران را توفيق بدهد و اين نهادهايى كه هستند و در دولت و در مجلس و در ساير جاها، به اينها توفيق بدهد كه با هم تفاهم كنند و با هم باشند تا اينكه اين ملت آسيب نبيند. اگر ـ خداى نخواسته ـ آسيبى ديد، روى ماها سياه است و روى دولتها و روى اشخاصى كه در رأس هستند، در دنيا سياه است، در آخرت هم سياه است. به خود باشند، براى خدا قيام كنند، براى خدا آرام باشند، براى خدا به هم نپرند، براى خدا اين نگويد كه توطئه برعليه من است، آن يكى بگويد توطئه برعليه من هست. نه، توطئۀ خارجى عليه افراد نيست. افراد قابل توطئه نيستند، عليه اسلام است. افراد قابل نيستند كه امريكا توطئه كند به ضد اين آدم، يا توطئه كند به ضد آن آدم. امريكا مى‌فهمد چه هست. امريكا به ضد اسلام است. او از اسلام صدمه خورده است، نه از افراد، نه از فرد؛ او از اسلام سيلى خورده است، او از ملتى كه مى‌گويد «اسلام» سيلى خورده است؛ نه از من سيلى خورده و نه از آقاى رئيس‌جمهور سيلى خورده و نه از اشخاصى كه در مجلس هستند و نه دولتها، هيچ كدام، از اينها سيلى نخورده است. از اين زاغه‌نشين‌ها سيلى خورده، از اين ملت سيلى خورده. و او در صدد است. اگر توطئه كند، بر ضد ملت توطئه مى‌كند، نه اينكه بر ضد من يا بر ضد تو يا بر ضد او. خير، اين حرفها نيست در كار. اينقدر خودنمايى نكنيد. اين اشتباه است. انسان بايد توجه به خدا داشته باشد و خودش را در مكتبش فانى كند. هى نگويد من، بگويد: مكتب من. هر وقت مى‌گوييد، «مكتب من» بگوييد. از پيغمبرها بشنويد اين مطلب را. از اولياى خدا تعليم بگيريد كه هميشه دنبال مكتب بوده‌اند، نه دنبال خودشان؛ نه خودشان زرق و برق دنيايى داشته‌اند و نه اينقدر توجه به نفْس داشتند كه من چه كردم و من چه كردم. خير، اين حرفها نبوده. از آنها بايد تعليم بگيريم و آدم بشويم. آدم، وقتى [ساخته] مى‌شود كه خودش را هيچ نبيند و هرچه مى‌بيند خدا ببيند و هر چه هم هست اوست: اللّه‌ُ نُورُ السَّمواتِ وَالاَرْض.۸ تمام قدرتها مال اوست و تمام نورها مال اوست و همه چيز از اوست و ما هيچ هستيم و اين معنا را بايد ادراك بكنيم. اگر مسلمين ادراك بكنند كه ما از خدا هستيم و براى خدا بايد باشيم، ديگر آسيب نمى‌بينند، ديگر اسرائيل قدمش را باز پيش نمى‌آورد. ما بايد جديّت كنيم كه اسرائيل را برانيم از اين زمينهاى اعراب، نه اينكه بگوييم در بيت‌المقدس [پايتخت] را قرار نده. خير و نبايد گول بخوريم از امريكا و از اين مجالسى كه درست كرده‌اند و تعزيه گردانى مى‌كنند براى خوردن ما، از آنها گول بخوريم. هر كس بايد خودش قيام [كند]، مسلمين بايد خودشان قيام كنند در مقابل اينها. دنبال اين نباشند كه دولتهايشان يك كارى بكنند. دولتها كارى نمى‌كنند. خودشان بايد بكنند. دنبال اين نباشند كه در آغوش آن يكى برويم براى نگهدارى ما از آن يكى. خير، همه گرگند و همۀ شما را مى‌خورند. بايد خودتان حفظ كنيد. توجه به خدا بكنيد. توجه به اسلام بكنيد و براى خدا و براى اسلام قيام بكنيد و براى خدا و براى اسلام به پيش برويد و پيروز هستيد. ان‌شاءاللّه. و السلام عليكم و رحمة اللّه و بركاته
عنوان :
تشریح گرفتاریهاى مسلمین مبارزه با اشغالگران قدس
مرجع :
صحیفه امام (۱۳) صفحه ۹۲
مکان :
تهران، جماران
تاریخ :
۱۳۵۹-۰۵-۱۵
مخاطبین :
(ملت ایران)
