عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
بسم اللّه الرحمن الرحيم قضاياى مهم در ولادت رسول اكرم متقابلاً اين عيد بزرگ را كه بايد بگوييم دو عيد است؛ عيد ولادت حضرت رسول ـ صلى اللّه عليه وآله ـ و عيد ولادت حضرت صادق ـ سلام‌اللّه عليه ـ خداوند ان‌شاءاللّه مبارك كند بر همۀ شما و بر همۀ مسلمين جهان و بر ملتهاى بزرگ اسلامى خصوصاً ملت ايران، ان‌شاءاللّه مبارك باشد اين روز. و من از همه آقايان تشكر مى‌كنم كه زحمت كشيديد و خصوصاً از آنهايى كه در جزيره خارك مشغول خدمت هستند، بسيار تشكر مى‌كنم، و اميدوارم خداوند تبارك و تعالى زحمات آنها را و خدمتهاى آنها را قبول كند. آن چيزى كه مى‌خواستم امروز عرض كنم اين است كه در ولادت حضرت رسول ـ صلى اللّه عليه وآله ـ قضايايى واقع شده است، قضاياى نادرى به حسب روايات ما و روايات اهل سنت وارد شده است كه اين قضايا بايد بررسى بشود كه چى است. از جمله قضيه شكست خوردن طاق كسرى۱ و فرو ريختن چهارده كنگره از آن قصر و از آن جمله خاموش شدن آتشكده هاى فارس و ريختن بتها به روى زمين.۲ قضيه شكست طاق كسرى شايد اشاره به اين باشد كه در عهد اين پيغمبر بزرگ، طاق ظلم، طاقهاى ظلم مى‌شكند و مخصوصاً طاق كسرى شكسته شد براى اينكه آن وقت اين طاق كسرى مركز ظلم انوشيروان بود. تحريف نمودن قضاياى تاريخى انوشيروان به خلاف آن چيزهايى كه به واسطۀ شعرا و به واسطۀ درباريهاى آن وقت و موبدان دربارى آن وقت درست كردند، يكى از ظالمهاى ساسانيان است، و دنبال او يك حديثى هم جعل شده است، و به حضرت رسول ـ صلى اللّه عليه وآله و سلم ـ نسبت داده شده كه «من متولد شدم در عهد سلطان عادل انوشيروان!» اين اولاً سند ندارد و مُرْسَل۳ است، و ثانياً كسانى كه اهل تفتيش در امور هستند، تكذيب كردند اين را و معلوم است كه يك دروغى است كه بستند. انوشيروان ظالم بايد گفت، نه عادل. در زمان انوشيروان چهارطبقه يا پنج طبقه ممتاز بودند، يعنى از هم ممتاز، علاوه بر خود دستگاه سلطنت با آن بساطى كه داشته است؛ يك دسته هم شاهزادگان بودند و درباريها، اينها يك طبقۀ على حدۀ ممتاز؛ يك دسته هم كسانى بودند كه داراى اموال هستند و به قول آنها شريف‌زاده‌ها، آنها هم يك دستۀ ممتاز؛ يك دستۀ ديگر هم عبارت از آنهايى بودند كه سران ارتش و امثال اينها بودند، آنها هم ممتاز؛ دسته آخر كه نوع مردم بودند پيشه وران بودند، و پيشه‌وران بايد كار كنند آنها بخورند تكليف اين بوده. آنها آن طبقۀ بالا ماليات بده نبودند، به نظام هم نمى‌رفتند. در نظام بايد طبقه پايين كه پيشه وران بودند، مى‌گفتند اينها بايد خدمت كنند، و مال اينها صرف بشود در آن طبقات ديگر؛ اينها به نظام بروند، اينها جنگ بكنند، اينها كارها را انجام بدهند، آنها بخورند. اجازه نمى‌دادند كه اين طبقۀ پايين تحصيل كند، ممنوع بود. اين قصه در شاهنامه هم هست كه پيش او شكايت بردند كه بوذرجمهر پيش‌اش شكايت برد كه هزينه كم شده است و ارتش محتاج به مؤونه است، و در بين اين طبقات پايين هستند اشخاصى كه مال داشته باشند. بعد رفتند و پيدا كردند يك نفرى كه حالا مى‌گويند كفشگر بوده، پيدا كردند و او گفت كه من مى‌دهم ـ به حسب نقل شاهنامه ـ من مى‌دهم لكن به شرط اينكه بچۀ من را اجازه بدهند درس بخواند. رفتند به او گفتند قبول نكرد، گفت نه، ما نه پولش را مى‌خواهيم، نه اجازه مى‌دهيم، براى اينكه اگر اجازه بدهيم كه يك آدم پايينى بيايد و درس بخواند، اين آن وقت بعد مى‌خواهد دخالت كند در امور و اين نمى‌شود. اين عدالتى است كه انوشيروان داشته است. و در تاريخ ثبت است اين جناياتى كه اينها مى‌كردند. و من گمان ندارم در تمام سلسلۀ سلاطين حتى يك نفرشان آدم حسابى باشد، منتها تبليغات زياد بوده است، براى شاه عباس آن قدر تبليغ كردند، با اينكه در صفويه شايد از شاه عباس بدتر آدم نبوده، در قاجاريه آن قدر از ناصرالدين شاه تعريف كردند و شاه شهيد و نمى‌دانم امثال ذلك، در صورتى كه يك ظالم غدارى بود كه بدتر از ديگران شايد. آن تبليغات كه در آن وقت بود، هميشه بوده است. عدالت گسترى انوشيروان مثل صلح‌دوستى رئيس جمهور امريكاست، و مثل كمونيستى شوروى است. ما الآن در عصر حاضر اين چيزها را مى‌بينيم، و اگر چنانچه تاريخ‌نويسها و نمى‌دانم آنهايى كه شعرا هستند و آنهايى كه خطبا هستند و آنهايى كه دربارى هستند، اينها را، تبليغاتى كه الآن دارد در دنيا مى‌شود، اين تبليغات به گوش اشخاص برسد كه مطلع از وقايع نيستند، آنها هم خيال مى‌كنند كه همان طورى كه انوشيروان عادل، عادل بوده است، آقاى رئيس جمهور امريكا هم صلح‌دوست و عدالت‌پرور و امثال اينهاست، و حال آنكه شما كه مطلعيد مى‌دانيد قضيه چى است. تهمتها و تبليغات مسموم عليه جمهورى اسلامى اين قدر هياهو راه‌انداختند براى جلوگيرى از تروريست، آن قدر تبليغات كردند كه ايران تروريست‌پرور است و ايران چطور و جزء تروريست. عراق از جرگۀ تروريستها خارج شد چون سجده كرد به امريكا، و ايران وارد شد براى اينكه اعتناى به آنها نكرده، ميزان تروريستى همين است پيش آنها و خود آنها مركز اين امور هستند. اگر فوج فوج مردم را بكشند، بريزند بكشند، قتل عام كنند هيچ اشكالى نيست، بعد نسبت مى‌دهند به ايران كه در حبسهايش كشتار چه شد و چه شده. دليلتان چى هست؟ منافقين گفتند، سند صحيح! دليلشان اين است كه مخالفين با جمهورى اسلامى گفتند كه اينها در محبس‌هايشان چه واقع مى‌شود، بدون اينكه محاكمه بشوند مى‌كشند مردم را همينطور و امثال اينها. آن وقت يك مطلبى كه اين طورى است در رسانه‌هاى گروهى آنها، آن قدر درش تبليغات مى‌شود و آن قدر گفته مى‌شود و ما از باب اينكه با آنها مخالفيم، رسانه‌هاى آنها اگر چنانچه يك مطلب صحيحى هم باشد نمى‌گويند، و چنانچه مطلبى را از امثال آنها بشنوند، چندين روز دنبال هم هى گفته مى‌شود، بعد هم دوباره تكرار مى‌شود. جزيرۀ خارك را خوب! زدند، بعضى جاهايش هم اشكال دارد. معلوم است زدند، اما توانستند كه نفت ايران را قطع كنند؟ نتوانستند، الآن هم باز با اينكه مى‌گويند كه، خود آنها عده‌ايشان مى‌گويند به اينكه الآن همان طور كه سابق جريان داشت نفت، حالا هم جريان دارد بلكه بيشتر يك قدرى، الآن هم مى‌گويند كه ايران تمام شد نفتش، تمام شد. من نمى‌دانم جزيرۀ خارك چند دفعه نابود بايد بشود؟ اولى كه زدند گفتند ما با خاك يكسانش كرديم، پس بايد يك قطره نفت نداشته باشد، خاك است ديگر! بعد چهل و نه مرتبه مى‌گويند يا چند و چند مرتبه تازه زدند، هر دفعه مى‌گويند ما از بين برديمش. خوب، يك چيز را چند دفعه از بين مى‌بريد؟ اين وضع دنياست. آن وقت مناقشه نيست اصلاً در راديوهاى خارجى راجع به اين غلطى كه اينها مى‌گويند، راجع به اين تناقض‌گويى كه اينها مى‌كنند هيچ كلمه‌اى، هيچ حرفى نيست، اما تا يك كلمه اينجا از يكى صادر مى‌شود، يك چيزى به آن مى‌چسبانند و در بوقهايشان شروع مى‌كنند به [تبليغ] كردن. وضع دنيا الآن اين طورى است، روى دروغ باز شده است. شكسته شدن بتها در استمرار زمان اينكه چهارده كنگره از كنگره‌هاى قصر ظلم خراب شد، به نظر شما نمى‌آيد كه يعنى در قرن چهاردهم اين كار مى‌شود، يا چهارده قرن بعد اين كار مى‌شود؟ به نظر شايد بيايد اين، محتمل هست كه اين بناى ظلم شاهنشاهى بعد از چهارده قرن از بين مى‌رود و بحمداللّه رفت از بين. بتها همه به رو افتادند، اين بتها هم خواهند از بين رفت، حالا چه بتهايى كه تراشيده بودند از سنگ يا بتهايى كه خود ملتها يا بعض از ملتها مى‌تراشند با آدم. اينها هم رفتنى هست، منتها ما حوصله مان كم است. تمام دنيا از اول تا آخرش پيش حق تعالى يك جور پيداست، اين ور و آن ور ندارد كه يك راه دورى باشد. پيش ما اين طور است كه خيلى راه دور است كه هزار سال طول مى‌كشد، دوهزار سال طول مى‌كشد. نخير اينها قريب است، نزديك است و مى‌شود، و بتها شكسته خواهد شد ان‌شاءاللّه. و آتش افروزيها و بت پرستيها و آتش‌پرستيها هم ان‌شاءاللّه از بين خواهد رفت. تلاش براى تحقق وحدت بين مسلمين جهان و اميدوارم كه خداوند تبارك و تعالى به ملت قهرمان ايران سلامت بدهد و «هفتۀ وحدت» را واقعاً وحدت درست كنند، نه اينكه فقط ما «هفتۀ وحدت» مى‌گيريم. ما محتاج به وحدت هستيم در ساليان دراز، هميشه. قرآن كريم كه [به] ما دستور داده و به مسلمين دستور وحدت داده، براى يك سال و ده سال و صد سال نيست، براى سرتاسر عالم است در سرتاسر تاريخ. و ما محتاج به اين هستيم كه عملاً وحدت را محقق كنيم و محقق هست و نگه داريم اين وحدت را. ما الآن هم در بين راه هستيم و بايد اين وحدت را حفظ كنيم. و من اميدوارم كه با بركت وحدت ملت ايران، اين وحدت در ساير كشورهاى اسلامى هم پيدا بشود كه دارد پيدا مى‌شود، و همۀ مسلمين دست واحد بشوند بر اعدا چنانچه در روايت هست.۴ و ان‌شاءاللّه خداوند به همۀ شما توفيق عنايت كند و هيچ وقت از اين هاى و هويها و از اين تبليغات خارجيها خوف به خودتان راه ندهيد، آن خوفى كه بايد باشد از خداى تبارك و تعالى بايد باشد. از ديگر قدرتها خوف نداشته باشيد، براى اينكه، قدرتى در كار نيست غير قدرت حق تعالى. قدرت حق تعالى است كه جلوه‌اش، جلوۀ ضعيفش در سرتاسر عالم طبيعت پيدا شده است. و شما هيچ وقت نترسيد. و مستقيم و پاى برجا بايستيد و در مقابل همۀ قدرتها استقامت كنيد. و خداوند با شماست و شماها را ان‌شاءاللّه حفظ مى‌كند از شرّ اشرار و مملكت شما را نجات مى‌دهد، و مهم اين است كه از شما راضى باشد حق تعالى. معرفت الهى، مقصد اصلى انبيا من بايد عرض كنم كه مقصد اصلى انبيا تا حالا كم حاصل شده است، خيلى كم. اگر فردا آخوندهاى دربارى نگويند كه فلانى گفت پيغمبر كارى ازش نيامده!، اگر پيغمبر مقصدش حاصل شده بود، اين آخوندهاى دربارى حالا نبودند. اگر مقصد انبيا حاصل شده بود، اين دولت آمريكا و نمى‌دانم ديگران نبودند حالا. اگر اينها مى‌گويند كه الان مقصد انبيا حاصل شده است، و اين همه فساد در دنيا هست، پس مقصد انبيا معلوم مى‌شود اين فسادها بوده كه حاصل شده مقصد انبيا حاصل نشده است. ما هم كه داريم مى‌گوييم مقصد انبيا، باز آن مقصدى كه آنها مى‌خواستند ما دستمان به آن نمى‌رسد، آن يك مسئله‌اى است فوق اينها. مقصد انبيا حكومت نبوده است، حكومت براى مقصد ديگر بوده، نه مقصد بوده. تمام مقاصد برمى‌گردد به معرفت اللّه. هر چه در دنيا واقع بشود و انبيا هرچه دنبالش بودند دنبال اين بودند كه خداشناسى، واقعاً خداشناسى، اگر او حاصل بشود همه چيز دنبالش حاصل است. تمام فسادهايى كه در دنيا واقع بشود از اين است كه ايمان ندارند به خدا، فضلاً از اينكه خداشناسى و معرفت باشد، ايمان ندارند. اگر ايمان به خدا پيدا شد همه چيز دنبالش است، تمام فضايل دنبالش است. انبيا هم دنبال اين بودند كه بتدريج آن طور كه مى‌شود اين بشر را سوق بدهند طرف معرفت اللّه. تمام چيزهاى ديگر هم مقدمۀ همين معنا هست. و تمام چيزهايى كه از آن مى‌سوختند انبيا، اين بود كه مى‌ديدند مردم دارند خودشان را مى‌كِشند طرف جهنم. انبيا مظهر رحمت حق تعالى هستند، مى‌خواهند كه همه مردم خوب باشند، مى‌خواهند همۀ مردم معرفت‌اللّه داشته باشند، مى‌خواهند همۀ مردم سعادت داشته باشند. وقتى مى‌بينند كه اين مردم دارند رو به جهنم مى‌روند، آنها افسوسش را مى‌خورند، در قرآن هم اشاره‌اى به اين هست، فَلَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ۵ اينكه اينها مؤمن نشدند. مسئله اين است كه همه دنبال اين بودند كه مردم را آشنا كنند با خدا. قرآن كريم، مبدأ تمام معارف و مركز عرفانها آن طورى كه مى‌بينيد كه در ادعيه ائمۀ ما واقع شده است، در دعاى كميل شما ملاحظه كنيد كه چى مى‌گويد حضرت امير، عرض مى‌كند كه خوب، بر فرض اينكه من آتش را تحمل كردم اما فراق تو را چطور تحمل كنم؟ اينها چى مى‌گفتند! در دعاى مناجات شعبانيه چه حرفهايى هست؟ مقاصد انبيا در ادعيه‌اى كه از ائمه ـ عليهم السلام ـ وارد شده است اشارات به آن هست زياد. قرآن كريم اشارات بسيار لطيفى دارد، لكن چون براى عموم وارد شده است به يك صورتى گفته است كه هم خواص از آن ادراك مى‌كنند، هم عموم از آن ادراك مى‌كنند. قرآن كريم مركز همه عرفانهاست، مبدأ همۀ معرفتهاست، لكن فهمش مشكل است. آنهايى فهميدند كه «مَنْ خُوطِبَ بِه»۶ بودند و كسانى كه متصل به رسول خدا بودند، آنها مى‌دانند قضيه چى است، آنها مقاصد انبيا را مى‌دانند چى هست، مقصد را مى‌دانند چى است. ما دوريم از آن و مهجور، لكن خوب، عنايات حق تعالى زياد است. از ما مهجورها هم اين قدرى كه ازمان مى‌آيد قبول مى‌كنند، لكن بايد ما اين قدرى كه ازمان مى‌آيد دنبالش برويم؛ در عمل، در علم و در اخلاق و در ساير چيزها، و اگر همين قدر هم برويم خوب، جنات عدن هست، جنات هست. لكن آنى كه مقصد انبيا بود، جنات هم بود، چيز ديگرى ماوراى اينها بود، بهشت هم نبود، خوف جهنم هم نبود، عشق به بهشت هم نبود، يك مسئلۀ ديگرى فوق اين مسائل بود. خوب، دست ما از آن كوتاه است. اما ما كه اهل همين مسائل هستيم اگر چنانچه جديت نكنيم و به احكام ظاهرى انبيا عمل نكنيم، به احكام اسلام خداى نخواسته عمل نكنيم، خوب، دنبالش آن چيزهايى است كه هست در كتاب و سنت. و من اميدوارم كه خداوند به همۀ ما توفيق بدهد كه خدمت كنيم به اسلام و خدمت كنيم به بندگان خدا. خدمت به بندگان خدا خدمت به خداست. و همه موفق باشيد ان‌شاءاللّه و اميدوارم كه اسلام ما را قبول كند به اينكه مسلمان هستيم. و پيغمبر اكرم در اين روز، روز مبارك ما را بپذيرد، و حضرت صادق ـ سلام اللّه عليه ـ ما را قبول كند. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه
عنوان :
بازتاب و تاثیر ولادت حضرت رسول (ص) در جهان
مرجع :
صحیفه امام (۱۹) صفحه ۴۵۲
مکان :
تهران، حسینیه جماران
تاریخ :
۱۳۶۴-۰۹-۰۹
حضار :
خامنه‌اى، سیدعلى (رئیس جمهور) هاشمى رفسنجانى، اکبر (رئیس مجلس شوراى اسلامى) موسوى اردبیلى، سیدعبدالکریم (رئیس دیوانعالى کشور) موسوى، میرحسین (نخست وزیر) اعضاى هیات دولت مقامات لشکرى و کشورى مسئولان نهادها و تاسیسات نفت جزیره خارک اقشار مختلف مردم
