بسم اللّه الرحمن الرحيم [ان‌شاءاللّه نزد] خداى تبارك و تعالى مأجور باشيد. و توجه داشته باشيد كه كارهاى اسلامى بايد در اطرافش توجه بشود كه صددرصد اسلامى باشد. دشمنان خلق، نوكران امريكا شما الآن داريد مى‌رويد در دهات، ممكن است كه آنجاها ـ در دهات ـ بعضى عناصر غير اسلامى باشند، آنها را هدايت كنيد. آنها را نگذاريد كه يك كارهاى خلافى بكنند؛ تبليغات خلافى بكنند. البته در حدود همان كه از آنها بپرسند: خوب، شما چه مى‌خواهيد؟ شمايى كه مى‌گوييد ما براى مردم، براى توده، براى خلق مى‌خواهيم يك كارى بكنيم، خوب، زراعت را آتش زدن، اين براى خلق يك خدمتى است؟ قبلاً اين عدّه مى‌رفتند نمى‌گذاشتند كِشت بكنند؛ بعدش نمى گذاشتند دِرو بكنند، بعدش درو كردند، خرمن كردند، حالا خرمنها را آتش مى‌زنند! اين نفعش توى جيب كى مى‌رود؟ ما حساب بكنيم، ما بخواهيم عمّال يك رژيم را بشناسيم، بايد ببينم كه اين كارى كه اين مى‌كند نفعش تو جيب كى مى‌رود؛ تو جيب هركس كه رفت اين نوكر اوست! و مستقيماً تو جيب امريكا مى‌رود. براى اينكه ما وقتى كه زراعت نداشته باشيم، گندم نداشته باشيم، چيز نداشته باشيم، از جايى كه صادر مى‌شود امريكاست، مهّمش اوست. شوروى به ما گندمى نمى‌دهد؛ خودش هم محتاج است؛ از امريكا صادر مى‌شود برايش. نفع اين كارها مستقيماً توى جيب امريكا مى‌رود. پس اينكه ما مى‌گفتيم كه اينهايى كه به اسم «چپى» و به اسم كذا دارند عمل مى‌كنند، اينها از عمّال امريكايند ـ ممكن هم هست خودشان ندانند بعضيشان ـ اين براى اين است كه كار، كارِ امريكايى است! كار كارى است كه مى‌خواهد گندم نباشد؛ ما زراعت نداشته باشيم؛ و آنها كه زراعتشان زياد است ـ و آتش مى‌زنند گاهى وقتها و دريا مى‌ريزند ـ آنها زراعتشان را بدهند به ما و پولش را بگيرند. شمايى كه مى‌گوييد ما براى مردم دلسوز هستيم، براى خلق مى‌خواهيم كار بكنيم، خوب، بياييد كمك كنيد تا گندم زياد بشود. بياييد شما هم با اين آقايان برويد درو كنيد؛ برويد گندمها را جمع بكنيد؛ برويد زراعتها را تصفيه كنيد تا براى مردم باشد. اگر خلاف اين شد و راه، راهِ شلوغكارى و به هم زدن شد، اين بايد ديد كه آنى كه بيشتر در اين كار فايده مى‌برد كيست، آن است كه شما را وادار مى‌كند به اين كار. و ما مى‌بينيم كه امريكا بيشتر نفع مى‌برد؛ براى اينكه امريكا در اين شكست از همه بيشتر شكست خورد. او بيشتر از ايران منفعت مى‌برد شكست او هم بيشتر، ناراحتى او هم بيشتر است، و دسيسۀ او هم بيشتر است. موسّس حزب توده شما توجه داشته باشيد به اينكه اينها را هدايت كنيد. اين جوانها بسيارشان گول خورده‌اند ؛ نمى‌دانند چه بكنند. اصلاً آن «حزب توده» را من اولش را مى‌دانم؛ ابتداى حزب توده را. آن كسى كه حزب توده را ايجاد كرد همسفر مكۀ ما بود! مى‌خواهم بگويم كه قضيۀ توده‌اى نبود؛ توده‌اى آن وقت همان بود كه از شوروى صادر مى‌شد! اين همسفر مكۀ ما بود. سليمان ميرزا؛۱ و يك آدم مقدس مآبى بود و دو ـ سه نفر هم همراه خودش آورد. خودش اولاد نداشت لكن يك كسى را به اولادى قبول كرده بود و او را هم برداشته بود آورده بود مكه. خودش هم يك آدم نمازخوان! در آن شعرها، آن وقت كه تكفير سليمان نمازى۲ و كذا برايش گفته بود كه اين نماز مى‌خواند، چرا تكفيرش مى‌كنى؟! حزب توده به دست سليمان ميرزاى نمازى و طاعتى و مكّه برو ايجاد شد! اين مستقيماً از انگليس‌ها بود. حزب تودۀ شوروى نبود؛ حزب تودۀ انگليس‌ها بود! آن وقت انگليس‌ها اينجا [نفوذ] داشتند؛ حالا امريكايى‌ها هستند. در دربار همين محمدرضا خان از همين كمونيست‌ها خدمتگزار بودند! از همين سران اينها خدمتگزار بودند. مطلب اين نيست كه ما خيال كنيم كه نه اينها كمونيست‌اند؛ كمونيست نيستند اينها، كمونيست به آن معنايى كه خودشان ادّعا مى‌كنند كه ما طرفدار ضعفا و مستضعفين هستيم و مى خواهيم اينها زندگى[راحتى داشته باشند] نه اصلاً اينها آن نيستند. اينها طرفدار سرمايه دارها و طرفدار قلدرها هستند، و مى‌خواهند ما محتاج به آنها باشيم، و گندمها را از آنها بياوريم و پولش را بدهيم. و بعد هم نفت ما را بيايند ببرند. آنها را هدايت كنيد، نگذاريد توى ده رخنه بكنند. اين دهات كه مى‌رويد، اگر اينها يكيشان آمدند، يكيتان بايستيد صحبت بكنيد، مسئله بگوييد. اگر اين مطلبى كه من عرض مى‌كنم به آنها درست بگوييد؛ اينها از آن ده مى‌روند؛ از آن دهات مى‌روند، مى‌روند يك جايى ديگر را پيدا مى‌كنند. ان‌شاءاللّه خداوند همۀ شما را تأييد كند. موفّق باشيد، مؤيد باشيد و به خدمت خودتان ادامه بدهيد.
