

بسماللّه الرحمن الرحيم فتنه و آشوب در آذربايجان اشكال اين است كه آنهايى كه آشنا نيستند به وضع آذربايجان و به حالات مردم غيور تبريز، آنهايى كه نمىدانند كه اهالى تبريز و آذربايجان هميشه طرفدار اسلام و كشور بودند، قشرهايى از خارج كشور و مردم بيرون هستند، اشكال اين كارها اين است كه در خارج منعكس مىشود كه آذربايجان اينطور شد، يا تبريز اينطور اختلافات شد. شما خودتان كه آگاهيد و ماها آگاه هستيم. مىدانيد كه اين جمعيتى كه در اينجا اينطور شرارتها را مىكنند، اينها يك اشخاصى هستند كه هر جا يك صدايى بلند مىشود از اطراف جمع مىشوند آنجا، و آن وقت يك دسته اشخاصى كه آگاه نيستند، مردمى هستند، خوب هستند، لكن از روستاييها از اهل دهات كه توجه ندارند به عمق مسائل كه اينها چه نقشهاى دارند، اينها مىروند آنها را با وسائل مختلف اغفال مىكنند. آن وقت يك آشوب بپا مىكنند. يك كارهايى كه برخلاف اسلام است، برخلاف نهضت اسلامى است، آنها را وادار مىكنند كه اين كارها را بكنند. در خارج منعكس كنند به اينكه آذربايجانيها اينطورند، يا آذربايجان اينطور است. اگر مرزهاى خودشان را مشخص مىكردند كه ما چه اشخاصى هستيم و چه مىخواهيم، اين اشكال خيلى نداشت. ما از اول انقلاب تا حالا فهميديم كه اين اشخاص چه مىخواهند. اين اشخاص مىخواهند كه اسلام نباشد. يك دستهاى هستند كه اول انقلاب اينها در فكر اين بودند كه اين جمهورى اسلامى در ايران تحقق پيدا نكند، و لهذا ديديد كه از آراى مردم جلوگيرى مىكردند. يك دستهاى بعضى صندوقها را آتش زدند. با اسلحه جلوگيرى كردند از رأى دادن بعض جاها. و بعد هم قدم به قدم با جمهورى اسلامى مخالفت كردند. و حالا هم مخالفاند. مطلبشان معلوم است كه اين است و چرا اينطور است. آن هم باز معلوم است. براى اينكه اين اشخاص از ريشههاى آنها هستند و همدست با آنها هستند آنها از اسلام ضربه ديدند. سيلى خوردند از اسلام. نمىخواهند كه اسلام در خارج تحقق پيدا بكند. لكن مرز خودشان را معين نمىكنند كه ما كى هستيم. ما چه جور اشخاصى هستيم. از اين جهت اين خطر براى آذربايجان هست كه در خارج بگويند آذربايجان اينطورى است. و اين را بايد جوانهاى آذربايجان، آقايان از آذربايجان كارى بكنند كه اين خطر مخالفت آذربايجان با اسلام برداشته بشود. پيشتازى آذربايجان، در نهضتها آذربايجانى هميشه طرفدار اسلام بوده، و در هر قضيهاى كه پيش آمده پيشقدم بوده است. براى رفع ظلم پيشقدم بوده است. آذربايجانى كه در صدر مشروطيت «ستارخان و باقرخان۱ اش» آن زحمات را كشيد. بعد خيابانى۲ آن كارها را كرد. در زمان ما از آذربايجان قيام شد بر ضد رضاخان. مرحوم آميرزا صادق آقا۳ ، مرحوم انگجى۴ و بعضى ديگر از علماى آذربايجان قيام كردند. تبعيد شدند. مدتها تبعيد بودند در خارج. شايد در سنقر بود يا در سقز بود، يك همچو جايى. آذربايجان هميشه در صف اول واقع بوده است براى مخالفت با اشرار. و براى پيشبرد اهداف اسلام. آن وقت يك دستهاى، خوب، اشرار هم، در هر طايفهاى چند نفر از اشرار هم هست، لكن از اطراف جمع مىشوند و اعلام مىكنند كه ما هم ملحق شديم. آن وقت گروه فرقان۵ مثلاً، يك گروهى كه تروريست هستند و مثل آقاى «مطهرى» را مىكشند و اعلام مىكنند. آقاى «قاضى» را مىكشند و آن «چريكهاى خلق» كمونيست، وقتى بنا شد كه يك همچو جمعيتى باشند كه رفقاشان اينها باشند، آنهايى كه متصل به آنها مىشود اينها باشند، يعنى اينهايى كه اسلام به خودش راه نمىدهد. اسلام راه نداده به خودش، جمهورى اسلام به اينها راه نداده، اينها آمدند در قبال جمهورى اسلام. يك جمعيتى كه محل نماز جمعه را آتش مىزنند. و يك وقت مخالفت يك دسته با دستۀ ديگر است، از آثار هر كارى معلوم است كه چكارهاند اينها. آن كه محل خطبۀ امام جمعه را، محل عبادت مسلمين را آتش مىزند، نمازگزارها را حمله مىكند و زخمى مىكند و چه مىكند، خوب، اينها معلوم است كه وضع روحيشان چيست. كارهاى آدم انعكاس روحش است، از كار آدم معلوم مىشود كه روح آدم چه است، از اينطور كارها، اينطور شرارت كه به عبادتگاه خدا حمله بكنند، آتش بزنند محلى را كه نماز خدا در آنجا انجام مىگيرد. حمله كنند به عبادتگاه مردم. به جايى كه مردم نماز مىخواهند بخوانند. خوب، از اينها معلوم مىشود كه اينها سنخ روحشان چه است و عقايدشان چه است. بايد آذربايجان خودش را از اين لكهاى كه مىخواهند به او بچسبانند مبرا كند. تبرئه كند خودش را از اين مردمى كه با اين اسمها؛ اسمهايى كه اصلاً مربوط به انسانيت و اسلام نيست. دارند يك همچو كارى مىكنند كه خلق آذربايجان را آلوده كنند. اين يك مسئلۀ مهمى است براى آذربايجان. آذربايجانى كه در طول تاريخ مخالفت كرده است با اينها. زمان سابق كه ايران را گرفته بودند و پيشهور آن بساط را درست كرد، آذربايجان نجات داد ايران را. يك جمعيتى كه هميشه خدمتگزار به اسلام بودهاند، حالا براى خاطر اينكه يك دستهاى با هواهاى نفسانى خودشان دارند مىرسند آنها را لكهدار مىكنند. لكه ناجور بر دامان آذربايجان آذربايجان بايد خودش را از اينها نجات بدهد. بايد خودش را از اين عيبى كه برايش درست مىكنند، از اين لكهاى كه برايش مىچسبانند، بايد نجات بدهد خودش را. جوانهاى آذربايجانى بايد نگذارند كه اين لكه به دامن آنها بچسبد، و در خارج اشخاصى كه نمىدانند، به اسم آذربايجان يك همچو مسائلى تمام بشود. و ما اميدواريم كه اينهايى كه براى رسيدن به مقاصدى كه طرحش از خارج دارد ريخته مىشود، خارج است كه اينها را راه مىبرد، راهنمايى مىكند، آذربايجان به اين توجه داشته باشد. و ما اميدواريم كه خداوند تأييد كند مسلمانها را و تأييد كند شماها را. و من بايد از شما بانوان محترم تشكر كنم، كه از راه دور در هواى سرد آمديد و در اين منزل محقر در زحمت واقع شديد. خداوند شماها را انشاءاللّه در پناه خودش حفظ كند و به سعادت و رفاه و سلامت برساند و دشمنهاى اسلام را محو كند. و آثار آنها را از بين ببرد. سلام بر همۀ شما.