بسم اللّه الرحمن الرحيم كارمندان مخابرات در خدمت انقلاب من قبلاً بايد از شما خانمها، خواهرها و آقايان، برادرها، كه در شركت مخابرات بوديد و هستيد تشكر كنم. ما در پاريس كه بوديم تنها كسانى كه مستقيماً به ما كمك مى‌كردند ـ و كمك مؤثر ـ شماها بوديد كه صداى ما را به ايران و ساير جاها، تا آنجايى كه مى‌توانستيد، مى‌رسانديد. و اين موجب اين شد كه مسائلى كه ما طرح مى‌كرديم يا مى‌نوشتيم فوراً در ايران منتشر مى‌شد. و اين در همان حال بود كه اعتصاب بود، لكن شما به نفع نهضت عمل مى‌كرديد و اين موجب تشكر من است. و من اميدوار هستم كه خداوند به شماها توفيق و سلامت عنايت كند. و از اين به بعد هم به كارهاى مفيد ان‌شاءاللّه كارهايى كه براى مملكت و براى اسلام مفيد است، شما اشتغال داشته باشيد. آن نكته‌اى كه لازم است من تذكر دهم اين است كه يكى از بزرگترين جناياتى كه رژيم سابق به كشور ما كرد ـ و اين روى دستورى بود كه از طرف بزرگترها و از طرف اجانب مى‌رسيد ـ اين بود كه با اسم فريبنده، خواهرهاى ما را طورى كردند كه از آن معنايى كه بايد در آنها باشد، از آن شرافتى كه طبقۀ نسوان دارند، از آن فضيلتى كه در اين قشر از امت هست، اينها را از آن فضيلت منحط كردند. نه خانمها را، برادرها هم همين طور. مراكز فساد بيش از مراكز تعليم و تعلم اينها با اسمهاى فريبنده [...]، از زمان رضا شاه، از همان اوايل، يعنى بعد از اينكه مستقر شد ديگر حكومت و سلطه پيدا كرد، به واسطۀ دستوراتى كه كارشناسها، مى‌دادند به او، آنها كارهايى در ايران انجام دادند به صورت [مترقى]. تبليغات مى‌كردند؛ و خيلى به نظر مردم مى‌آورند كه خدمتى دارند به جامعه مى‌كنند، و در واقع مى‌خواستند كه اين جامعه را نگذارند فضايل انسانى پيدا كنند. جوانهاى ما را با اسمهاى مختلف از يك طرف نمى‌گذاشتند كه تحصيلاتشان يك تحصيلات مفيدى براى جامعه باشد. و از يك طرف، مراكز فحشا اينقدر درست مى‌كردند و تشويق مى‌كردند كه جوانهاى ما را به آن مراكز مى‌كشاندند، و نيروى جوانى آنها را به باد مى‌دادند. نيرويى كه بايد صرف بشود براى پيشرفت كشور، اين نيرو را مهمل مى‌كردند؛ فاسد مى‌كردند. به طورى كه در تهران مراكز فحشا خيلى بيشتر از مراكز تعليم و تعلم بود. مشروب فروشى بيشتر از كتابفروشى مى‌گفتند بود! مراكزى كه به ما گفتند، و شايد شماها بهتر اطلاع داشته باشيد، در جامعه هستيد، مراكزى كه در خصوص تهران، كه بايد مركز فضيلت باشد، بايد مركز آدم سازى باشد، بيشتر عنايت اين بود كه در تهران اين مراكز زياد باشد. اطراف تهران، بين تهران و كرج، بين تهران و شميران، در اطراف شميران، مراكز زياد ـ به طورى كه گفته شده است ـ مراكز فاسد كننده [وجود داشت]. مراكزى كه هركس وارد مى‌شد در آنجا، چه زن و چه مرد، بعد از چند وقت ديگر يك انسان نبود؛ يك فاسد بود. ترس استعمار از زنان و مردان با فضليت اينها برنامه بود كه اينطور عمل بشود. چرا؟ براى اينكه خارجيها از مردان و زنان بافضيلت مى‌ترسند. آنكه خدمتى مى‌كند به آنها شخصى است كه فضيلت انسانى خودشان را از دست داده است. آدمى كه به دين خودش، به كشور خودش، به ملت خودش، خيانت مى‌كند، اين ديگر فضيلت انسان به هيچ وجه ندارد. آنها يك همچو اشخاصى مى‌خواستند. يك اشخاصى مى‌خواستند كه از فضايل انسانى منحط باشند تا به درد آنها بخورند و براى آنها خدمت بكنند. يك انسان فضيلت‌دار، يك انسان متعهد، يك انسانى كه به خودش احترام قائل است، به مذهب خودش احترام قائل است، به درد آنها نمى‌خورد؛ مخالف با مسير آنهاست. اينها مى‌خواهند انسان در اين شرق نباشد. اينها مى‌خواهند كه زنهاى بافضيلت در شرق نباشد. يك دسته زنهايى باشند مطابق ميل آنها عمل بكنند. و اينها نمى‌توانند با فضيلت باشند. اينها مى‌خواهند مرد بافضيلت در ايران نباشد. مى‌دانند كه اگر چنانچه فضيلت در يك ملتى بود، يك قومى فضيلت داشتند، يك قومى به ديانت و كشور و ملت احترام قائل شد، اينها خيانت نمى‌كنند. آنها خائن مى‌خواستند. محو فضائل انسانى، هدف رژيم طاغوت در اين پنجاه و چند سال اينها كوشش كردند كه خائن درست كنند. و زياد درست كردند همينهايى كه همراه خود او فرار كردند؛ و در رأسش خود رضاخان و محمدرضاخان بود. رضاخان يكجور خيانت كرد؛ محمدرضاخان بدتر از او. اينها از آدم مى‌ترسند. يك آدم ممكن است كه مسير اينها را تغيير بدهد. از اين جهت مى‌خواهند كه آدم پيدا نشود. در مقابل اينها، انبيا آمدند آدم درست كنند. اصل شغل انبيا غير از اين نيست كه آدم سازى است. تمام نبوتها، تمام كتابهاى آسمانى، براى اين آمده است كه آدم درست كند؛ انسان درست كند؛ انسان با فضيلت. در مقابل انبيا، اين دستگاههاى ماديگرى است كه مى‌خواهند كه انسان را نگذارند انسان بشود؛ نگذارند بافضيلت بشود. به همان حد حيوانى، كه ساير حيوانات هم با او مشتركند، به همان حد باشد. ولو خيلى صنعتگر باشد، ولو خيلى متخصص باشد، لكن فضايل نداشته باشد. ممكن است كه يك كسى فانتوم درست كند، لكن فضيلت انسانى نداشته باشد؛ خائن باشد. ممكن است كه يك كسى طبيب بسيار خوبى باشد كه خيلى هم مبرز، لكن فضيلت انسانى نداشته باشد، آنها از طبيب نمى‌ترسند؛ از صنعتگر نمى‌ترسند؛ آنها از آدم مى‌ترسند. اگر آدم در يك كشورى پيدا بشود، دست آنها را كوتاه مى‌كند. اگر يك دانشگاه فضيلت ايجاد كند در جوانها، اگر يك مدرسه جوانها را متعهد بار بياورد، متدين بار بياورد، اين با آن چيزى كه آنها مى‌خواهند مخالف است. و لهذا كوشش كردند به اينكه اسلام را در نظر جامعۀ ما منحط كنند. كوشش كردند كه روحانيت را ساقط كنند. كوشش كردند كه جدا كنند بين روحانيت و دانشگاهها. كوشش كردند كه در دانشگاهها درس فضيلت نباشد. همه‌اش راجع به ماديات باشد. اگر در كنار اين تحصيل در باب امور مادى و طبيعى معنويات بود، دانشگاههاى ما غير از حالا بود. انسانهايى كه از دانشگاه بيرون مى‌آمد غير از حالا بود. اين از خيانتهايى بود كه با اسم اينكه ما مى‌خواهيم زنها را «آزاد» كنيم، نيمى از اين ملت را از «قيد اسارت» بيرون بياوريم، با اين حرفى كه به ظاهر خيلى فريبنده است، قشر بانوان را، آنچه آنها به نظرشان بود كه به دردشان مى‌خورد، اينها را از فضايل منحط كردند. همين ماديت به چيز ديگرى اينهايى كه آنها تربيت كردند فكر نمى‌كنند. آنى كه آنها مى‌خواستند، انسان مادى، اينطور است كه دلش مى‌خواهد اتومبيل داشته باشد! حالا اين اتومبيل از دزدى پيدا بشود براى او فرقى نمى‌كند، يك كسى به او بدهد، فرق نمى‌كند، از هر راهى باشد، آن اتومبيل مى‌خواهد، چه كار دارد كه اين اتومبيل از كجا پيدا شده. انسان بافضيلت نگاه مى‌كند كه اين از كجا آمد. اتومبيل دزدى را انسان بافضيلت قبول نمى‌كند. آنها دزد مى‌خواهند. آنها خائن مى‌خواهند. دستگاهها كوشش كردند كه خائن درست كنند. دستگاهها كوشش كردند كه بانوان ما را نگذارند فضيلت پيدا بكنند. رسالت مقدس مادرى فضيلت بانوان در درجۀ اول از اهميت است؛ براى اينكه فضيلت بانوان به اين بچه‌هايى كه در دامن نشانده‌اند سرايت مى‌كند. آن مقدارى كه فضيلت از بانوان سرايت به اطفال و بچه‌ها مى‌كند، آن مقدار در مدارس حاصل نمى‌شود. بچه‌ها آن علاقه‌اى كه به مادر دارند به هيچ‌كس ندارند. آن چيزى كه از دهان مادر و از زبان مادر مى‌شنوند در قلبشان ثابت مى‌ماند. در جاهاى ديگر به اينطور ثبوت ندارد؛ نقش نمى‌بندد. اگر مادرها مادرهاى بافضيلت باشند، اولادهاى بافضيلت تحويل مى‌دهند. اولاد بافضيلت كشور را درست مى‌كند. درست شدن كشورها مرهون شماهاست. مرهون شما مادرهاست. خرابى و آبادى كشورها تابع شماهاست. اگر شما به ملت تحويل داديد، بچه‌هاى بافضيلت بچه‌هايى كه از اول در دامن شما خوب بار آمده‌اند، كشور شما آباد مى‌شود؛ از دست اجانب نجات خواهد پيدا كرد. و اگر در دامن شما نگذاشتند بچه‌هايتان بمانند؛ شما را كشاندند به ادارات؛ بچه‌هايتان را به جاهايى كه بچه نگهدارى مى‌كنند، بچه‌ها را از خود كه جدا كرديد، اين عقده در او پيدا خواهد شد. بچه‌اى كه تحت تربيت مادر نباشد، محبت مادر را نچشد، عقده پيدا خواهد كرد. اين عقده‌ها منشأ همۀ مفاسد است. دزديها از اين عقده‌ها پيدا مى‌شود؛ آدمكشيها از اين عقده‌ها پيدا مى‌شود؛ خيانتها از اين عقده‌ها پيدا مى‌شود. اين عقده‌ها از اين پيدا مى‌شود كه اين بچۀ لطيف ظريفِ زود متأثرِ محتاج به محبت مادر از مادر گرفته بشود، در يك جايى ديگر، پيش يك اشخاصى كه اجنبى هستند از اين بچه، و معقول نيست كه يك نفر اجنبى با اين بچه محبتش مثل محبت مادر باشد، آنجا تربيت بشود. اينها عقده پيدا مى‌كنند. تمام مفاسدى كه براى يك مملكت پيدا مى‌شود، يا اكثر مفاسد، از اين عقده‌ها پيدا مى‌شود. كوشش كردند به اينكه اين مسئله را ... عملى‌اش كنند. بچه‌هاى لطيف و ظريف را از دامن محبت مادر جدا كنند و در يك جايى تربيت كنند. تربيتهايى كه خودشان مى‌خواهند. اينكه خانمها را بازى مى‌دهند مى‌گويند كه خير، چرا ما بنشينيم تو خانه تربيت بچه بكنيم، ما هم بايد برويم در جامعه وارد بشويم، ما هم برويم در چه بشويم، اين اگر نظر صحيح داشتند، خيلى اشكال نداشت؛ لكن نظر اينها نظر فاسد بود. «اصلاحات ارضى» و فرايند آن اينها نمى‌خواستند كه يك نصف جامعه را وارد كنند در فعاليت. اينها آن نصف فعال [را] هم فلج كردند! چطور فلج كردند؟ «اصلاحات ارضى» كردند با بوق و سرنا! اصلاحات ارضى براى ما چه كرد؟ براى ما اين زاغه‌هاى اطراف تهران و اين چپرنشينهاى اطراف تهران و اين حصيرنشينهاى اطراف تهران را درست كرد. براى ما اين را درست كرد كه دستمان را دراز كرديم پيش ممالك ديگر. هر چيزى خوراكى از آنها مى‌خواهيم؛ پوشيدنى از آنها مى‌خواهيم. همه چيز را از آنها مى‌خواهيم كشاورزى ما را بكلى فاسد كردند، به اسم اينكه مى‌خواهيم از حالا به بعد ديگر رعيت و اربابى نباشد! دهقانند اينها! اين حرفهايى بود كه براى فريب مى‌گفتند. ديگر دهقانان هستند اينها! در صورتى كه بعد از عمل ما ديديم كه فوج فوج مردم از آنجا به واسطۀ فقر و فلاكت حركت كردند به اطراف شهرستانها. هم فساد ايجاد شد؛ هم بيچارگى و فقر ايجاد شد؛ و هم زراعت از بين رفت؛ و هم بازار براى امريكا درست شد. اينها مأمورند كه براى امريكا كار بكنند، يا براى ساير ممالك. مسئوليت مادرى شريفترين مسئوليتها از اول بنابراين بود كه نگذارند انسان درست بشود، كه نبادا اينها منافعشان از دستشان برود. آنكه مى‌تواند منافع را از دست اينها ببرد انسان است. انسانى كه مى‌تواند منافع اينها را به باد فنا بدهد آن در دامن فضيلت مادرها تربيت مى‌شود. از اينجا شروع مى‌شود. مادر و مادر بودن و اولاد تربيت كردن بزرگترين خدمتى است كه انسان به انسان مى‌كند. اين را كوچكش كردند. اين را منحطش كردند. اين خيانت را به جامعۀ ما كردند. مادر بودن را در نظر مادرها منحط كردند. در صورتى كه اشرف كارها در عالم مادربودن است و تربيت اولاد. همۀ منافع كشور ما از دامن شما مادرها تأمين مى‌شود. و اينها نمى‌خواستند بشود. بعد هم كه بچه‌ها را از دامن شما بردند، كه نمى‌خواستند باشد در دامن شما، [بردند به] آنجايى كه بچه‌ها را تربيت مى‌كنند. از آنجا به مدرسه‌ها بردند. مدرسه‌ها را هم طورى كردند كه اينها را در آنجا هم فاسد كنند. بالاتر هم كه بردند بالاتر هم وضع را جورى كردند كه فضايل انسانى در آن نباشد، اصلش انسان فاضل تربيت نشود در مملكت. الآن شما بايد توجه داشته باشيد كه دست آنها بحمداللّه كوتاه شده. و اميدوارم كه ديگر دست آنها باز نشود با همت شماها. با همت شما زنانى كه نهضت را پيش برديد. آنهايى كه آنها تربيت كردند كار به اين مسائل نداشتند. اگر كارشكنى نمى‌كردند، كار هم نداشتند. آنكه آن نهضت را پيش برد شما بوديد كه ... خدمت كرديد، در هر وقتى به نهضت خدمت كرديد. اين تظاهراتى كه در ايران پيدا شد از شما جمعيت بود، نه از آن بالاييها كه فقط براى اينكه شغلى داشته باشند و اداره‌اى را اداره بكنند كار مى‌كنند. شمايى كه دلتان براى كشور سوخته، دلتان براى ملت سوخته، شمايى كه تابع اسلام هستيد، شماها پيش برديد اين نهضت را. شماها هستيد كه مى‌توانيد مملكت را نجات بدهيد با تربيت اولاد. تربيت اولاد را پيش شما كوچك كردند. تربيت اولاد بالاترين چيزى است كه در همۀ جوامع از همۀ شغلها بالاتر است. هيچ شغلى به شرافت مادرى نيست. و اينها منحط كردند اين را. اين خيانت بزرگى است كه به ما كردند، و به ملت ما كردند. مادرها را منصرف كردند از بچه‌دارى .... بچه‌دارى را يك چيز منحطى حساب كردند؛ در صورتى كه از دامن همين مادرها مالك اشتر پيدا مى‌شود. از دامن همين مادرها حسين بن على پيدا مى‌شود. از دامن همين مادرها اشخاص بزرگ پيدا مى‌شوند كه يك ملت را نجات مى‌دهند. اينها اين را منحطش كردند. شما را به يك صورتى مى‌خواهند حفظ كنند. مادرها را [اگر] بتوانند به صورت عروسك در آورند. عروسك! كه هيچ كار نداشته باشد به سرنوشت ملت خودش. هيچ كارى به اين نداشته باشد كه سرنوشت اين ملت بايد چه بشود، و من چه نقشى دارم در سرنوشت اين ملت. تلاش براى قطع ريشۀ فساد جوانهاى ما را هم مى‌خواهند يك دسته شارب الخمر قمارباز، هروئينى! تربيت بكنند: اينطور مى‌خواستند تربيت بكنند! مُهملشان كنند. اصلاً تهى كنند؛ محتوا را بگيرند از آنها. حالا ما بايد بيدار بشويم. بايد توجه كنيم كه تا حالا شد آنچه كه شد؛ خيانت شد آنقدر كه شد؛ و الحمدللّه دست خائنها تا آن اندازه‌اى كه بايد كوتاه بشود شد، و مابقى‌شان هم مى‌شود ان‌شاءاللّه؛ اما ما بايد حالا بيدار بشويم، گول نخوريم. دوباره گول اين تبليغات را نخوريم كه مى‌خواهند ما را دوباره به عقب برگردانند. الآن ريشه‌هاى اينها در ايران هست. اين ريشه‌هاى فاسد را اگر ما جلويش را نگيريم، همه‌مان با هم، همه با هم. اگر جلو اين را نگيريم، اين ريشه‌هاى فاسد كم‌كم رشد مى‌كنند. افراد هم را پيدا مى‌كنند، باهم مجتمع مى‌شوند. اگر ما جلو اينها را نگيريم، شما مادرها جلو نگيريد، شما خواهرها جلو نگيريد، شما برادرها جلو نگيريد، رشد مى‌كنند آنها. و رشد كردن آنها موجب اين مى‌شود كه باز زندگى ما تباه بشود؛ باز مملكت ما به تباهى كشيده بشود. الآن ما همه موظفيم، شما موظفيد؛ من موظفم. من يك طلبۀ موظف و دعاگو به شما؛ شما يك بانوى محترمۀ موظف؛ آقا يك آقاى محترم موظف؛ همه موظفيم كه توجه داشته باشيم كه اين نهضت را همان طور كه تا حالا آورديم حفظ كنيم و نگذاريم كه اخلال در آن بشود. از خداى تبارك و تعالى سلامت و سعادت همۀ شما را مى‌خواهم. خداوند همه‌تان را تأييد كند. باز تكرار مى‌كنم اين را كه من تشكر مى‌كنم از شما كه در موقعى كه ما گرفتار بوديم شما خدمت كرديد.
