

بسمه تعالى احمد عزيزم ان شاءاللّه سلامت باشيد. مرقومى كه به مادر نوشته بوديد واصل شد. باز اصرار نموده بوديد راجع به آقاى مذكور،۱ نمىدانم اين چه اصرارى [است]! شما مگر طريقۀ اينجانب را نمىدانيد كه بناى تشبثات در اين امور را ندارم و صلاح دين و دنياى من اين كارها نيست. از قرارى كه بعضى نقل كردهاند شما براى گرفتن شهريۀ اصحاب هر ماه تهران مىرويد؛ خيلى تعجب كردم بلكه باور نكردم، اين امر را شما انجام ندهيد؛ يك نفر برود بگيرد بياورد. براى شما خيلى سبُك است هر ماه براى اين امر رفتن؛ بلكه قدرى به تهران رفتن [را] تخفيف دهيد. به آقاى لواسانى۲ پيغام دهيد كه از قرارى مرقوم داشتهايد صورت حساب ماه مبارك را فرستادهايد و آن به من نرسيده است۳ و باز پيغام دهيد كه مسافر مطمئن نيست كه جواب مرقومات شما را بدهم و قبوض را برسانم؛ ان شاءاللّه هر وقت پيدا شد مىفرستم. و باز به ايشان پيغام دهيد كهاگربراى آن شخص محترم۴ خداى نخواسته حادثهاى پيداشد،آقازادۀ محترمشان خوب است انجام دهند و در صورتى كه لازم است وكالت براى ايشان بفرستم، مرقوم داريد. والسلام عليك. از شما اميد دعا دارم، چنانچه به شما و محترمۀ مكرمه دعا مىكنم. پدرت