مصاحبه‌كننده: خبرنگار انگليسى روزنامۀ ديلى تلگراف سؤال: [حضرت آيت‌اللّه‌، به نظر شما در قدم بعدى چه اتفاقى در ايران رخ خواهد داد؟] جواب: نمى‌توانم پيش‌بينى كنم. اما نهضت اسلامى ما، رو به اوج است. گروههايى هم از خود ارتش و دولتيها به نهضت مردم ملحق شده‌اند. ولى به طور جزم چيزى نمى‌توانم بگويم. ــ [آقاى شيخ ابوتراب عاشورى در بوشهر كشته شده است. در اين باره شما چه فكر مى‌كنيد؟] ــ اين هم يكى از كسانى است كه فداى اسلام شدند و ما از اين فداييها داشته‌ايم و خواهيم داشت. اين امور كار را بر شاه بدتر خواهد كرد. ــ [آيا حضرت آيت‌اللّه‌ تصور مى‌فرماييد همان طور كه ديروز در مطبوعات پيش‌بينى شده، شاه داوطلبانه كناره‌گيرى كند و سلطنت را ترك كند؟] ــ چاره‌اى جز اين ندارد. اگر عقل داشته باشد، بايد اين كار را بكند. ــ [دليل اينكه حضرت آيت‌اللّه‌ به ايران باز نمى‌گرديد چيست؟ آيا تصور نمى‌فرماييد كه از داخل بهتر بتوانيد جنبش را هدايت بفرماييد؟] ــ مردم توجه به اين موضوع دارند كه هرچه من بگويم به صلاحشان است. حال چه از اينجا باشد، چه از ايران، به آن عمل مى‌كنند. من هر وقت صلاح ديدم به ايران مى‌روم. ــ [اگر حضرت آيت‌اللّه‌ تا سوم ماه ژانويه كه ويزاى شما در فرانسه تمام مى‌شود، در فرانسه باقى بمانيد، تا آن زمان چه برنامه‌اى براى ادامۀ اقامت خودتان خواهيد داشت؟] ــ الان پيش‌بينى نكرده‌ام. ــ [آيا پس از ملاقات آقاى «شايتز» نمايندۀ وزارت خارجۀ فرانسه با شما در چند روز قبل، تغييرى در بيانيه‌هاى شما دربارۀ اوضاع و احوال رخ خواهد داد؟^۱ ] ــ خير، من هرگز حتى براى يك لحظه هم موضع خود را تغيير نمى‌دهم. اين تكليف الهى است و در صورت سكوت، مسئول خدا خواهم بود. ــ [حضرت آيت‌اللّه‌، عكس‌العمل شما در مقابل رژيم فرانسه مبنى بر محدود كردن فعاليتهاى حضرتعالى و پيامهاى شما به مردم ايران چگونه خواهد بود؟] ــ اگر محدود بكنند ما در فرانسه نمى‌مانيم و به جاى ديگر خواهيم رفت. لكن براى فرانسه صورت خوشى نخواهد داشت. ــ [حضرت آيت‌اللّه‌، نظر شما دربارۀ وقايع چند روزۀ اخير چگونه است؟] ــ وقايع اخير ايران را مى‌گوييد، همين دو ـ سه روزۀ تظاهرات و كشتار؟ بله، وقايعى است كه دنبال اين حكومت نظامى و دولت نظامى و ظلمهاى شاه پشت سر هم واقع مى‌شود و مردم از هر فرصتى براى اظهار حق خود استفاده مى‌كنند. مطلب همان است كه تا شاه هست اين وقايع هست.

1. ـ نمايندۀ وزارت خارجۀ فرانسه با پيامى از والرى ژيسكاردستن رئيس جمهورى فرانسه و نيز پيام تهديدآميز ديگرى از سوى جيمى كارتر (رئيس جمهورى امريكا) به حضور امام‌خمينى رسيد، اما عكس‌العمل تند و مناسب امام، دولت فرانسه را در موضعى كاملاً انفعالى قرار داد و امام امت بدون توجه به اين اخطارها به مبارزات خود ادامه دادند.