بسمه تعالى 21 ع1 98 خدمت جناب مستطاب عمادالاعلام و ثقة‌الاسلام آقاى آقا شيخ صادق خلخالى ـ دامت افاضاته پس از سلام و تحيت، مرقوم شما را كه تنبّهاتى عاقلانه و رندانه داشت مطالعه كردم. گمان نكنيد غفلت دارم و آنچه تأييد مى‌كنم از روى اغماض از گذشته است. آنچه من اطلاع خصوصى دارم و نگفته‌ام، شما هم مطلع نيستيد لكن بايد رعايت صلاح ـ تا حدودى كه مخالف مصالح عامه نباشد ـ بشود. در غالب نوشته‌ها و گفته‌ها، در قشرهاى مختلف، آنچه مورد نظرشان است انحراف اذهان از مجرم واقعى است. بيچاره آنها كه ملزم به عمل هستند و متهم به خودسرى؛ بيچاره آنها كه به مقدار كفاف قتل عام نكرده‌اند، بايد محاكمه شوند واز درجه و شغل بركنار. آن منطق دستگاه و اين مطالب اينها مؤيد همان؛ كاَنّه يك دست همه را اداره مى‌كند. من حالم مقتضى نيست كه بيش از اين تصديع دهم. الآن در حال تب و سرماخوردگى هستم ولى مهم نيست. من شما را و شماها را فراموش نمى‌كنم و نمى‌توانم فراموش كنم. از خداوند تعالى اصلاح امور را خواهانم. والسلام عليكم .