بسم‌اللّه‌ الرحمن الرحيم عنايات غيبى الهى در انقلاب اين حقيقتى است كه بايد اعتراف كرد كه قلعۀ محكمى بود كه احتمال فتح آن [نمى‌رفت^۱ ] و فتح شد. و دژ عظيمى بود كه احتمال شكستن آن نمى‌رفت و شكسته شد. ملتى با نداشتن هيچ ابزار و ساز و سلاح بر ابرقدرتها و بر قدرت شيطانى كه تا دندان مسلح بودند غلبه كرد. لكن اين من نبودم كه اين غلبه را نصيب شما كرد، اين خداى تبارك و تعالى بود. من در پاريس كه بودم و مى‌شنيدم كه تمام مردم بلاد ـ از آن اقصا بلاد^۲ تا مركز، از دهات كوچك تا شهرستانهاى بزرگ ـ همه با هم متحد شدند و همه يك كلمه مى‌گويند و آن اينكه «سلسلۀ پهلوى نه و جمهورى اسلامى آرى»، من آنجا اينطور فهميدم كه اين دستْ، دستِ غيب است؛ انسان نمى‌تواند اين وحدت را تحصيل كند. انسانها شعاع فعاليتشان محدود است؛ ممكن است يك شهر را يا يك استان را، به وحدت كلمه برساند، ممكن است كه يك گروه از مردم را وحدت كلمه درشان ايجاد كند لكن يك كشور سى و چند ميليونى با اختلاف گروهها، با اختلاف آمال و آرزوها، با اختلاف فهم و شعور آنها، همه با هم مجتمع شدند و همه با هم دست به هم دادند و يك مطلب را خواستند. اين نيست الاّ اينكه دستِ غيبى در كار است: خداى تبارك و تعالى به وسيلۀ امام زمان ـ سلام‌اللّه‌ عليه ـ [اين تحول را در مردم پديد آورد]. از آن وقت يأس در من هيچ وقت نبوده است؛ از آن وقت بسيار اميدوار شدم كه اين مطلب به پيروزى خواهد رسيد. البته اين معنا كه پيروزى به اين سهلى و به اين زودى نصيب بشود، [فكر نمى‌كردم] يك ملتى كه هيچ ندارد در مقابل يك قدرت شيطانى؛ مثل امريكا و انگلستان به صراحت و شوروى هم پشتيبانى داشتند، همۀ قواى شيطانى دست به هم داده بودند در مقابل يك مشتْ ملت. لكن اينجا قواى رحمانى در كار بود. با خداى تبارك و تعالى هيچ كس نمى‌تواند ستيزه كند. اينجا دستِ غيبىِ الهى بود و تا اين دست هست و تا اين عنايت الهى هست شما پيروزيد. توجه به خداوند، تحول درونى، رمز پيروزى همت كنيد كه اين نهضت را به همان طور كه هست، اين نهضت را به همين گرمى كه هست حفظ كنيد. اگر بخواهيد به يك مملكت مستقل، آزاد، يك كشورى كه خودش روى پاى خودش بايستد و كارهاى خودش را اداره كند، بخواهيد به يك همچو كشورى برسيد و پيروز بشويد و تا آخر پيروزى را ادامه بدهيد، بايد اين رمز پيروزى را حفظ كنيد؛ رمز پيروزى توجه به خدا بود. اشخاصى مى‌آمدند از جوانهاى برومند پيش من و مرا قسم مى‌دادند كه شما دعا كنيد ما شهيد بشويم. اين عنايت خدا بود. اين تحولْ تحولى بود كه به دست بشر نمى‌شد انجام بگيرد. در ملتْ يك تحول روحى پيدا شد، يك تحول باطنى پيدا شد؛ اين تحول باطنى به دست خدا بود، با عنايت خدا بود. يك ملتى كه در چند وقت پيش از اين اگر پاسبانى مى‌آمد در بازار و مى‌گفت بايد تعطيل كنيد يا بايد بيرق بزنيد، كسى براى خودش حق قائل نبود كه مخالفت كند، به اندك وقتى به آنجا رسيد كه ريختند در خيابانها و «مرگ بر فلان» گفتند! اعتنا به توپ و تانك و مسلسل نكردند، اعتنا بر قواى شيطانى نكردند. اين تحولْ تحول الهى بود. كارى كنيد كه اين تحول از بين نرود؛ اينكه الآن به دست آورديد و ملت ما به دست آوردند، اين از بين نرود. وحدت كلمه را حفظ كنيد، توجه به خدا را تقويت بكنيد، روح خودتان را متوجه به خدا بكنيد. شياطينى كه در بين شما مى‌خواهند تفرقه بيندازند طرد كنيد؛ آنها را يا ارشاد كنيد ـ اگر قابل باشند ـ و يا طرد كنيد. امريكا باز چشمش به ايران است، به نفت ايران است، به مخازن ايران است؛ به اين زودى نمى‌تواند اغماض كند و ساير ممالك. توجه به خدا رمز پيروزى شما اگر بخواهيد اين چشمها را كور كنيد و اين دستها را قطع كنيد، بايد با همين رمزى كه تاكنون پيش آمديد از اين به بعد هم اين رمز را حفظ كنيد، اين كليد را حفظ كنيد. آن رمز توجه به خدا، همه يك مطلب و آن اسلام، همه يك مطلب و آن، شرك نه، اسلام آرى. اگر اين رمز از دست ما خداى نخواسته گرفته بشود، اگر اين شياطين كه الآن عمال امريكا و ممالك ديگر در بين مردم هستند و آشوب مى‌كنند، نمى‌گذارند زراعت ما، كشاورزى ما به جريان بيفتد، نمى‌گذارند كارخانه‌هاى ما به جريان بيفتد، نمى‌گذارند مدارس ما باز بشود، اگر اين عناصر در بين شما باشند و خداى نخواسته رخنه كنند و شما منفعل^۳ از حرفهاى آنها بشويد و جوانهاى ما غفلت كنند و توجه به آنها بكنند و تبعيت از آنها بكنند و در خيابانها راه بيفتند تظاهر بكنند ـ در زمانى كه تظاهر نبايد بكنند ـ اگر خداى نخواسته اين اشخاص فعالى كه با الهامات شيطانى مردم را مى‌خواهند منحرف كنند موفق بشوند، من خوف آن دارم كه بساط برگردد به حال اول؛ من خوف آن دارم كه باز اختناق پيش بيايد؛ من خوف آن دارم كه باز استقلالى كه ما تحصيل كرديم از دست ما برود. چهرۀ واقعى مدعيان هوادار خلق عزيزان من! بيدار بشويد اينها كه در بين طبقات مردم افتاده‌اند بشناسيد. اينها اگر چنانچه غمخوار ملت هستند، چرا نمى‌گذارند ملت آرام باشد؟ چرا نمى‌گذارند كه رفراندم انجام بگيرد؟ رفراندم كه امر ملى بود؛ چرا صندوقها را آتش مى‌زدند؟ چرا مردم را منع مى‌كردند؟ رفراندم را تحريم مى‌كردند^۴ ؟ رفراندم كه مال ملت بود؛ آنكه ديگر مربوط به طاغوت نبود، مربوط به اجانب نبود، مربوط به ملت بود. چرا اين كار را مى‌كردند؟ كشاورزى را چرا نمى‌گذارند به جريان بيفتد؟ دور دهات افتادند و فساد مى‌كنند و نمى‌گذارند كه به جريان بيفتد. كارخانه‌هاى ايران را چرا نمى‌گذارند... به جريان بيفتد؟ براى اينكه اگر اينها به جريان بيفتد آرامش پيدا مى‌شود؛ اگر آرامش پيدا شد دست اربابها قطع خواهد شد. اينها مى‌خواهند دست آنها باز باشد. اينها مى‌خواهند باز برگردانند به همان زمان ولو با يك فرم ديگر، البته شاهنشاهى ديگر قابل عود نيست لكن به صورتهاى شيطانى ديگر. بيدار بشويد! توجه داشته باشيد؛ هر كس در هر جا هست توجه داشته باشد به اينكه اين عناصر را طرد كند. فرهنگ، اساس استقلال كشور ان‌شاءاللّه‌ بعد از اينكه حكومت اسلامى استقرار پيدا كرد، نقيصه‌ها را همه با هم بايد رفع بكنيم، كه در رأس آنها فرهنگ است. فرهنگ اساس ملت است، اساس مليت يك ملت است، اساس استقلال يك ملت است و لهذا آنها كوشش كرده‌اند كه فرهنگ ما را استعمارى كنند. كوشش كردند كه نگذارند انسان پيدا بشود. آنها از انسان مى‌ترسند، از آدم مى‌ترسند. آنها كوشش كردند در اين سالهاى طولانى، و خصوصاً در اين پنجاه و چند سال، كه رجال در ايران پيدا نشود. تحصيلات را به طورى قرار دادند كه رشد تحصيلى و انسانى پيدا نشود. ما را همچو ترساندند، همچو با تبليغات خودشان ماها را ترساندند كه از خودمان مى‌ترسيديم، به خودمان اعتماد نداشتيم. اگر يك كسى مريض مى‌شد مى‌گفتيم بايد برود به خارج، در صورتى كه طبيب داشتيم. همچو با ما رفتار كردند و ما را لرزاندند و ما را تهى كردند كه اگر مى‌خواستيم يك راهى را اسفالت كنيم مى‌گفتيم بايد از خارج بيايد با آنكه داشتيم بايد ارتش ما را خارجيها اداره كنند، بايد نفت ما را خارجيها بيايند اداره كنند با آنكه ما داشتيم همه چيز؛ اين براى اين بود كه ما را از اينكه بوديم تهى كردند؛ مغزهاى ما را شستشو كردند. اعتماد به نفس را از بين بردند. برادرها! جوانها را با اعتماد به نفس، با استقلال نفسانى بار بياوريد. معلمها! جوانها را مستقل، آزاد بار بياوريد؛ مُعْتمِد به نفسشان كنيد. ما همه چيز داريم لكن آنها مارا همچوكردند كه خيال كنيم هيچ نداريم. ماديديم‌كه با مشت تهى‌آنها راعقب زديم و توانستيم؛ پس توانايى داريم. مايى كه از يك سرهنگ مى‌ترسيديم، از يك پاسبان مى‌ترسيديم، ديديدكه بچه‌هاى ماهم اعتنايى ديگربه‌تانك وتوپ نكردند. پس ماداريم ... ما خدا داريم. تا اعتماد به خدا هست، تا توجه به خدا هست، تا اينكه اين روحيۀ شجاعت درشماهست، پيروزخواهيدبود.من‌از خداى تبارك‌وتعالى سلامت وسعادت همۀ شما و همۀ اقشار ملت را خواهانم، و من دعاگو و خدمتگزار همۀ شما هستم. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه‌

1. ـ اصل: نمى‌شد.
2. ـ دورترين شهرها.
3. ـ اثرپذير.
4. ـ ر.ك: پانوشت 1، پيام راديو ـ تلويزيونى امام خمينى در 12 فروردين روز جمهورى اسلامى.