بسم اللّه الرحمن الرحيم الحمدللّه على آلائه و نعمائه والصلوة والسلام على انبيائه، سيّما افضلهم و خاتمهم؛ و على اوليائه المعصومين، سيّما ابى الأئمه و افضل الاولياء امير المؤمنين ـ صلوات اللّه عليه و على اهل بيته و اولاده ـ سيّما بقية‌اللّه روحى لتراب مقدمه الفداء. آمنت بكلّ ماجاء به النبى الخاتم ـ صلى اللّه عليه و آله و سلم. و بعد در تاريخ 7 محرّم الحرام 1403 موافق سوم آبان 1361 اين چند سطر را به عنوان وصيت در امور شخصيه رقم مى‌نمايم: پس از توصيه به ورثه و نزديكان خود به تقوا و صبر و ثبات در جميع امور و معاشرت محبت‌آميز بين خود به نحو شايسته و عشرت به معروف با بندگان خداوند تعالى و اعراض از زخارف دنيا و توجه به خداوند متعال، فرزند خود احمد خمينى ـ ايّده اللّه تعالى ـ را وصى در امور شخصيه قرار دادم. و آنچه لازم به تذكر است در چند جمله توضيح مى‌دهم: 1ـ من شخصاً در هيچ بانكى يا مؤسسه يا شركتى يا غير اينها وجهى ندارم، و آنچه در بانكها يا بعض مؤسسات و غيرهما است، وجوه شرعيه است و هيچ يك از ورثۀ من در آنها حقى ندارند، و امر آنها پس از من با جناب حجت الاسلام و المسلمين آقاى حاج شيخ حسينعلى منتظرى ـ دامت بركاته ـ است و تحت نظر ايشان بايد به مصارف شرعى برسد، و اگر خداى نخواسته براى ايشان حادثه‌اى رخ دهد، امر وجوه شرعيه با رهبر يا رهبرانى است كه مجلس خبرگان تعيين مى‌نمايند.۱ 2ـ كليۀ اثاث منزل كه در قم و يا تهران دارم، متعلق به مادر محترمۀ فرزندان من است. بعض از آنها از شخص خودشان بوده و آنچه از من بوده است به ايشان هبه كردم و تحت يد ايشان است. و در اين جمله دو تخته قالى بزرگ است كه از سهم سادات است و من به طور موقت از آنها اجازۀ استفاده داده‌ام. بايد پس از من به مصرف سادات برسد. و بعض اثاث هم امانتى است كه احمد مطلع است و به صاحبانش بايد رد كند. كتابهايى كه در قم و تهران دارم كه مقدار ناچيزى است در اختيار احمد است. اگر خودش احتياج دارد بر دارد، و اگر حسين۲ برادرزاده‌اش لازم دارد به او بدهد، و الاّ در يك كتابخانۀ عمومى بگذارد و وقف آن نمايد. و مقدارى مختصر پول نقد دارم كه از وجوه شرعيه نيست و محل آن از محل وجوه جدا است و نوشته‌ام كه آنچه در آنجا است از شخص خودم مى‌باشد، و پس از من از ورثه است؛ ـ على ما فرضه اللّه تعالى ـ۳ . ممكن است در خمين ملك مختصرى داشته باشم كه حضرت حجت الاسلام آقاى پسنديده مطلع هستند. آن هم پس از من از ورثه است.۴ 3ـ منزل معروف كه در قم دارم، مال شخصى است كه پس از من به ورثه مى‌رسد. و وصيت من آن است كه منافع آن مادامى كه مادر فرزندانم۵ حيات دارند از ايشان است و اميد است فرزندان من و ايشان اين وصيت را اجازه دهند كه اين مخدّرۀ محترمه به همۀ ما حقوق بسيار دارند. خداوند تعالى جبران فرمايد و به ايشان عوض دهد. 4ـ احتياطاً پنج سال نماز و روزه به وسيلۀ شخص موثقى قضا شود. تا حال تحرير از كسى طلبى ندارم و به كسى بدهكار نيستم. يك دانگ از خانۀ قم را به مادر فرزندانم بدهند در ازاى مهر ايشان. 5ـ از احمد ـ وفّقه‌اللّه تعالى ـ مى‌خواهم كه كوشش خود را صرف نمايد در خدمت به جمهورى اسلامى، و اگر پس از من از طرف متصديان كارى كه به شايستگى مى‌تواند انجام دهد از او خواستند براى خدمت به اسلام و مسلمين، نه براى مقام و جهات دنيوى، رد نكند و از خدمت رو برنگرداند كه در حال حاضر خدمت به اين جمهورى اسلامى بر عهدۀ همه است. 6ـ از همۀ فرزندانم خصوصاً احمد مى‌خواهم كه با مادرشان به طور شايسته عمل كنند و از خدمت به او هر چه مى‌توانند سر باز نزنند: و الجنة تحت اَقدام الامّهات.۶ و از احمد مى‌خواهم كه با خويشاوندان و بستگان خود رفتار اسلامى نمايد و از خدمت به آنان كوتاهى ننمايد. و به حسين و مادر و خواهرش۷ محبت بيشتر نمايد، و در صورت احتياج در صورت امكان رفع آن نمايد. و اميدوارم كه فرزندم حسين از اشتغال به علم و تهذيب نفس غفلت نكند و استعداد خدايى را هدر ندهد. و از فرزندم مريم ـ وفقهااللّه تعالى ـ مى‌خواهم در حفظ اخلاق اسلامى و محبت به خويشاوندان غفلت ننمايد. و از همۀ خويشاوندان و بستگان و ديگران اميد عفو و طلب رحمت دارم. و السلام على عباداللّه الصالحين. روح‌اللّه الموسوى الخمينى