

بسمه تعالى بعد از سلام و تحيت، سلامت و سعادت جنابعالى [را] از خداوند تعالى خواستار است. مرقوم مورخ شانزده ذىالقعده و مرقوم ديگر با هم واصل شد. اينك جواب مرقوم اول ـ با وصفى كه مرقوم شده است: آن شخص كه مىتواند قرض شرعى او را بدهد، بايد بدهد و شما تحويل بگيريد و به وارث ندهيد. با آن اشخاص اگر علم ندارند كه كمك به اسرائيل مىدهند مانع ندارد معامله؛۱ لكن جنابعالى خصوصى بگوييد كه مشهور نشود. جواب مرقوم ثانى مورخ هفده ذىالحجه: از قرارى كه آقاى زكى نوشته است كاغذها نرسيده ولى چون اخيراً مدتى هيچ كاغذ تقريباً نمىرسيد، احتمال دارد پس از رفع منع رسيده باشد، لهذا عجالتاً تا خبر ثانى انتظار مىكشيم.۲ سيصد و بيست و يك تومان كه به سادات دادهايد، خبر وصولش رسيد. 1 ـ به آقازادۀ سيد فخرالدين مرحوم اجازه دهيد، به هر نحو خواستيد. 2 ـ و مجازيد به هر كس اجازه خواست و مورد وثوق است اجازه دهيد، به هر نحو صلاح مىدانيد. 3 ـ اشخاصى كه صلاح مىدانيد وجهى بدهيد، مجازيد. 4 ـ دو نفرى كه دستگردان كردهاند و اجازه خواستهاند براى مسجد، با قيد احتياج فعلى و عدم امكان از طريق ديگر، اجازه دهيد. 5 ـ آنهايى كه بابت سهم سادات دادهاند و شما صلاح مىدانيد اجازه دهيد؛ مجازيد در اجازه. 6 ـ راجع به چاپ كتاب اجازه نمىدهم. قبض اخير را با ساير قبوض مىفرستم بيروت؛ اميد است برسد. قبض پنج هزار را كه مرقوم شده، به آقاى ستارى بدهم مىرسانم. بناست مبلغ 65 تومان به حساب آقاى هاشميان رفسنجانى به شما يا احمد بدهند براى سادات؛ شما بدهيد به آنها. صفحۀ مقابل را بدهيد به آقاى حاج آقا محسن محدثزاده، و وجوه را مطالبه كنيد و به سادات فقير برسانيد. قبوض جوف را به آقا۳ برسانيد. به نظر مىآيد كه اين دو قبض، يكى باشد ولى من هر دو مورد را مىفرستم؛ چون در دو مرقومه بود.