عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...
بسم‌اللّه الرحمن الرحيم ايجاد معرفت، آرمان اصلى وحى اين عيد بزرگ را به همۀ آقايان حضار و ملتمان و به همۀ مسلمين جهان و مستضعفان تبريك عرض مى‌كنم. و از خداوند تبارك و تعالى خواستارم كه ما را قدردان اين روز مبارك قرار بدهد. البته در اين عيد، «روز ارتش» هم قرار داده شده است كه «آقاى خامنه‌اى» از حقش بيرون آمدند. مسئله بعثت بعض از ابعادش براى احدى غيراز خود رسول اكرم حقيقتش حاصل نشده است. مسئله چه بوده است؟ اين فشارى كه از روح بزرگ به ايشان وارد شده، اين چه صنف فشارى بوده است و چه حالى دست داده است در اين باب؟ و كيفيت نزول وحى و نازل شدن روح اعظم براى رسول خدا وضعيتش چه بوده است، دست ما كوتاه از آن است. و ما يك چيزى از دور، از خيلى دور مى‌شنويم و ادراكش را نمى‌توانيم بكنيم و اعتراف به عجز هم خودش يك مسئله اى است. ما بعد از اينكه دستمان از آن قلۀ حقيقت وحى كوتاه است، بايد كوشش كنيم كه تااندازه كه وسع ما هست، ما ضعفا هست، به اين مطلب نزديك بشويم. و آن مقصدى كه انبيا عموماً داشتند و رسول خداـ صلى اللّه عليه وآله وسلم ـ خصوصاً داشتند، به آن مقصد نزديك بشويم. اين وظيفه‌اى است از براى بشر كه نزديك بشود به آرمانهاى وحى، حالا كه نمى‌تواند ماهيت وحى را ادراك كند، به آرمانهاى وحى نزديك بشود. اين هم كمال بسيار زيادى است، اگر بتوانيم. آرمان اصلى وحى اين بوده است كه براى بشر معرفت ايجاد كند؛ معرفت به حق تعالى، در رأس همۀ امور اين معناست. تعليم و تزكيه راه وصول به حقايق هستى اگر تزكيه گفته شده است و دنبالش تعليم گفته شده است، براى اين است كه، نفوس تا تزكيه نشوند نمى‌توانند برسند. گوش انسان يك چيزى مى‌شنود، گاهى هم عقل انسان ادراك مى‌كند، برهان هم بر آن اقامه مى‌كند، مسائل عرفانى را هم در كنارش مى‌گنجاند. لكن آنى كه دل بايد بيابد، آن كارمشكل است كه چطور بيابد. ما چطور آرمانهاى توحيدى را، آرمانهاى عرفانى را كه انبيا براى آن مبعوث شده بودند، ما چطور آنها را بيابيم و در قلب ما وارد بشود، بعد هم در شهود ما وارد بشود. اين مسئله اى است كه محتاج به رياضات است بعد از تعليم و تعلم، محتاج به تزكيه است و همدوش تزكيه، تعلم و حكمت. و دنبال او، آن مسائلى كه براى نفوس مستعده پيش مى‌آيد، و اين يك تحولى در نفوس ايجاد مى‌كند كه اشيا را آن طور كه هستند، اگر برسد به آن مقام ادراك مى‌كند. اَلّلهُمَّ اَرِنِى الاَْشياءَ كَماهِىَ،۱ اين چيزى است كه بزرگان و انبيا خواستند. ما نمى‌توانيم اشيا را «كماهى» بشناسيم، معنى اش اين نيست كه ما ماهيّات اشيا را نمى‌توانيم بشناسيم، آن امر سهلى است. معنايش اين است كه موجودات را آن طور كه هستند، آن طور كه موجودات ربط با مبدأ دارند، آن كه خواستند ارائه اين معناست كه نسبت اشيا به حق چى است؟ ربط حادث به قديم چى است؟ كلياتش را فلسفه مى‌گويد، بعض مراتبش را هم اهل عرفان بيان مى‌كنند. لكن رسيدن به اينكه اين چه ربطى است، چه رابطه‌اى است؟ اينكه هُوَ مَعَكُمْ اَيْنَما كُنْتُمْ،۲ نَحْنُ اَقْرَبُ اِلَيه مِنْكُمْ۳ اين يعنى چه؟ چه جورى است اين وضع؟ يعنى پهلوى هميم؟ نزديك به ما، به اين معناست كه ما دونفر نزديك به هميم يا مسئله ديگرى است؟ اينها مسائلى است كه دست ما از آن تقريباً كوتاه است، لكن ما بايد توجه به وظايف داشته باشيم. وقتى ما دستمان به قله نرسيد، لااقل رو به آن قله برويم، راه را شروع كنيم ، بيراهه نرويم، كنار نرويم. و راه را اگر شروع كرديم و اخلاص همراه او بود، تزكيه همراه او بود، دستگيرى مى‌شود، خداى تبارك و تعالى دستگيرى مى‌كند و با عنايت او ممكن است كه بعض مراتب حاصل بشود. و ما اميدواريم كه خداى تبارك و تعالى در اين روز عنايت كند به ما و به ملت ما و همان طورى كه جوانهاى ما را متحول كرد و آن نحو متحول كرد كه همه مى‌بينيد و ما آرزوى آن تحول را داريم، همه ما را متحول كند. و همه آنهايى كه راهرو اين راه هستند، عنايت بهشان بكند. تهديد، تطميع و ايجاد نفاق در مبارزه با متجاوز من قاصرم از اينكه راجع به تحولاتى كه حاصل شده براى جوانهاى ما، حاصل شده است براى ملت ما، بتوانم بگويم كه چه جور حاصل شده است، چه تحول بزرگى است، اين چه روحى است كه اينها پيدا كرده‌اند، چطور شده است كه يكدفعه اين جهش پيدا شد. سالها زحمت مى‌خواهد تا به آستانۀ اين امر برسد، چه شد كه اينها اين طور سريع راه را طى كردند؟ اين جز اينكه انسان بگويد يك عنايت خاصى است از خداى تبارك و تعالى كه خدا اين عنايت را به اينها كرده است. آنها فداكارى مى‌كنند و او عنايت مى‌كند. و من اميدوارم كه ان‌شاءاللّه اين تحول براى همه و همه حاصل بشود. آن چيزى كه من امروز مى‌خواستم عرض كنم، اين است كه تحولاتى كه در دنيا شده است بسياريش را شما يعنى آن كه در ايران شده است ديديد، بعض تحولات ديگرى هم شده است. اخيراً انسان مى‌بيند كه ـ قبلاً هم گاهى بود، اما حالا زيادتر شده است ـ يك تحولى شده است كه تحول انسانشناسى و اسلامشناسى! پيشترها اگر يادتان باشد كارتر ادعا مى‌كرد كه ايران اسلام را نمى‌داند. حالا دارند همه ادعا مى‌كنند! مقامات امريكايى هم همين مطلب را مى‌گويند كه اينها اسلام را درست نمى‌دانند! قبلاً بگين هم اين حرف را مى‌زد! حالا داخل و خارج هم اين حرفها را مى‌زنند! من نمى‌دانم كى اينها مى‌خواهند «عروة الوثقى۴ » را حاشيه كنند؟ و نكته اينكه اخيراً يك حركت خاصى پيدا شده است، سابق بود اما به اين شدت نبود، سابق حركاتى بود اما اخيراً در داخل و خارج يك حركت خاصى پيدا شده و همه حركت به اينكه بياييم ما صلح كنيم. اين نكته چى است؟ اين طرفدارهاى امريكا در هر جا كه هستند يكدفعه همصدا، از مصر گرفته تا سودان گرفته تا همه جا يكصدا دارند مى‌گويند كه بياييد صلح كنيم، ديگر نمى‌شود. مگر ما مى‌خواستيم چى بشود كه نمى‌شود؟ يك دسته شان از راه اينكه ديگر نبايد اين چيزها پيش بيايد چه و فلان و يك دسته شان هم مى‌ترسانند ما را از اينكه حالا ديگر صدام تانكهايش زياد شده است، اسلحه هايش زياد شده است؛ راست است اينها، زياد شده و من قبلاً گفتم كه اين يك خوشحالى است براى ما؛ براى اينكه جوانهاى ما آنها را از آنها مى‌گيرند براى خودشان. يك دسته زيادى اين طورند كه ما راهى مى‌ترسانند كه ديگر حالا چه شده، ديگر حالا ول كنيد. آنهايى كه از اول مى‌گفتند اين حرفها را كم بودند، اخيراً يكدفعه انسان مى‌بيند كه از داخل و خارج يكصدا، اين از كجا پيدا شده كه يكصدا در داخل و خارج مى‌كنند كه يا به صورت خيرخواهى يا به صورت ارعاب يا باطرح نفاق، كه با نفاق كار را انجام بدهند. اين نفاق اين طور نيست كه منحصر به اين ملاهاى دربارى باشد كه رساله مى‌نويسند و كتاب مى‌نويسند؛ اين نفاق و ايجاد نفاق راجع به آنهايى هم كه در خارج و داخل مردم را مأيوس مى‌خواهند بكنند، اين نفاق آن هم هست، ايجاد نفاق مى‌كنند ديگر. مأيوس كردن معنايش اين است كه اين جوانهايى كه الآن دارند جانفشانى مى‌كنند و با قدرت پيش مى‌روند و قدرتشان عالمگير شده است الآن، انعكاسش در عالم پيدا شده است، اينها حالا به ياد اين افتاده‌اند كه بترسانند اينها را. اين جوانهاى ما چى مى‌خواهند كه اينها آنها را مى‌خواهند از او بترسانند كه بهش نمى‌رسيد؟ اين جوانهايى كه مى‌آيند التماس مى‌كنند كه دعا كن من شهيد بشوم، اين چه مى‌خواهد از خدا كه شما او را مى‌ترسانيد كه حالا ول كنيد براى اينكه چه مى‌شود؟ مگر غير از اين است كه اينها شهادت مى‌خواهند؟ مأيوس نشدن ملت ايران در مبارزه با متجاوز اصلاح كنند خودشان را اشخاص. اين شيوخ اطراف خليج و نمى‌دانم آنهايى كه در مصر هستند و آنهايى كه در سودان هستند و آنهايى كه در جاهاى ديگر هستند و آنهايى كه در پاريس هستند و هرجا و داخل و همه جا، يك قدرى فكر بكنند، اصلاح كنند خودشان را. بفهمند به اينكه يك ملت اين طورى را نمى‌شود ترساندش، يك ملت اين طورى را نمى‌شود مأيوسش كرد. ممكن است يك عده اى را مأيوس كنند، آنها آن عده اى هستند كه مرفه هستند، از اول وارد كارى هم نبودند. اگر براى آنها مى‌گوييد آنها از اول وارد كار نبودند، خوب! يك عده‌اى هستند، در همه جا يك عده بيتفاوت، يك عدۀ مخالف هميشه هست. اما آنهايى كه انقلاب مال آنهاست، با دست آنهااين انقلاب پيدا شده است، و هيچ يك از اينها دخالت در اين امر نداشتند. بله، يك دسته اى از اول كارشكنى مى‌كردند، دخالت در انقلاب هيچ يك از اينها نداشتند، من وارد بودم، مى‌ديدم كه اشخاصى چى هستند. اينها مى‌خواهند كى را بترسانند؟ مى‌خواهند كى را مأيوس كنند؟ مى‌خواهند آن اشخاصى كه از اول مخالف با ما بودند مأيوس كنند؟ آنها از اول مخالف بودند و حالا هم هستند و خواهند بود. مى‌خواهند اين جوانى كه براى شهادت دارد مى‌رود توى ميدان، اين را مأيوسش كنند؟ اين نمى‌شود. اين يك تحولى درش پيدا شده‌است كه نمى‌شود. مى‌خواهند ارتش ما را مأيوس كنند؟ ارتش ما الآن يك تحولى پيدا كرده است كه به اين حرفها مأيوس نمى‌شود. ملت و عموم ملت به استثناى اين يك عدۀ بدبخت كه در خارج و داخل نشسته‌اند و نغمه سرايى مى‌كنند يا عزادارى مى‌كنند، اينها مى‌خواهند كى را مأيوس كنند؟ اينها چه كارى مى‌خواهند بكنند؟ يكدفعه انسان مى‌بيند كه يك صدا از مصر بلند مى‌شود، از سودان بلند مى‌شود، نمى‌دانم از اردن بلند مى‌شود، از عراق بلند مى‌شود، از امريكا بلند مى‌شود، از فرانسه بلند مى‌شود، از ايران هم بلند مى‌شود، يك صداست، انسان مى‌فهمد يك حلقوم است دارد اين حرفها را مى‌زند. اينهايى كه اهل خود ايران هستند و رفتند بيرون، اينها با ملت خوب هستند؟ صلاح ملت را مى‌بينند؟ آن كه با عراق مى‌سازد، صلاح ملت را مى‌بيند؟ آن كه با امريكا دوست است، صلاح ملت ما را مى‌خواهد؟ خوب! ما مى‌دانيم اين جورى نيست اينها اصلاح كنند خودشان را. آن كه مى‌تواند، خودش را اصلاح كند، اين قدر خباثت به خرج ندهد، اصلاح كند خودش را، يك قدر توجه كند به مسائل، توجه كند به حقايق اسلام، ببيند كه پيغمبر در وقتى كه مبعوث شد ـ يك نفر آدم، مخالفش همه ـ با پافشارى و استقامت كارش را راه‌انداخت. ملت ما كه نمى‌ترسند. شما چند نفر نشسته‌ايد آنجا مى‌ترسيد، هى القاى ترس مى‌كنيد، القاى رعب مى‌كنيد. كسانى كه هيچ دخالت در هيچ چيز نداشتند، كسانى كه آن روزى كه انقلاب پيروز شد دنبال اين بودند كه براى خلاف انقلاب اسلحه جمع كنند، براى شكست انقلاب، آنهايى كه نشسته‌اند و روابطشان را با امريكا محكم كرده‌اند ـ و از اول بود و حالا هم هست و خواهد بود ـ اينها توجه به اين ندارند كه با اين اراجيفى كه اينها دارند اين ملت تغيير نمى‌كند. پاسخگويى به فرياد استغاثه مسلمين ما عالمگيرى نمى‌خواهيم بكنيم كه شما ما را مى‌ترسانيد كه نمى‌شود عالم را گرفت. ما مى‌خواهيم به درد مسلمانها برسيم، توانستيم به دردشان برسيم، توانستيم؛ نتوانستيم، اجرش را داريم. ما مى‌خواهيم به درد ملت عراق برسيم. اين ملت عراق مظلوم كه دارد خرد مى‌شود زيرپاى اين ظالم و ظالمها، ما مى‌خواهيم به درد اينها برسيم. مسلمان نبايد به درد مسلمان برسد؟ اسلام حدود دارد؟ ما درد اينها را مى‌خواهيم ببينيم چى است. اينها فرياد «يا للمسلمين» دارند مى‌زنند، ما جواب بايد بدهيم. ملت عراق دارد خرد مى‌شود زير پاى اين خبيث. ما پيش خدا جواب بايد بدهيم. ما دفاع داريم مى‌كنيم از حق اسلام، ما دفاع داريم مى‌كنيم از حق مسلمين. ما جنگ نمى‌خواهيم بكنيم، از اول هم جنگ نداشتيم، ما بادى۵ جنگ نبوديم، ما بعد از اينكه بهمان حمله كردند، دفاع كرديم، حالا هم در حال دفاع هستيم. دفاع معنايش اين نيست كه تا آن گفت كه «يااللّه! دستت را بده من با هم صلح بكنيم»، ما رها كنيم، اين حرف غلطى است. مايى كه مى‌دانيم ماهيت يك حيوان درنده چى است، ما به واسطه اينكه او مى‌گويد كه بياييد صلح كنيم، بياييم صلح كنيم، چه جور، با چى صلح كنيم؟ با كى صلح كنيم؟ ملت عراق صلح كنند، ما صلح مى‌كنيم ملت عراق بگويند كه «كارى نداريد با ما صدام را مى‌خواهيم». اما واقعيت ملت عراق را ببينيد، چه خبر است در عراق. عراقى كه مى‌بيند كه عائلۀ يك انسان بزرگ را، يك روحانى بزرگ را آن طور مى‌كشند و هر روز دارند مردم شريف عراق را آن طور مى‌كشند، اين عراق فريادش به «يا للمسلمين» بلند نيست؟ شما مسلمانها نبايد از اين مردم بيدفاع، دفاع بكنيد؟ شما اسلامشناسان نبايد دفاع از حق مسلمين بكنيد؟ ديوار دور اسلام مى‌كشيد؟ ما در اقصى بلاد دنيا اگر يك كسى بهمان بگويد كه «يا للمسلمين»، ما موظفيم كه به درد آنها برسيم، هر قدرى مى‌توانيم. ما نمى‌گوييم كه ما مى‌توانيم همه جا چه بكنيم. ما آن قدرى كه مى‌توانيم دفاع از حق مسلمين مى‌كنيم. مسلمين معنايش نيست ايرانى، مسلمين. كسى كه يك مسلمى‌فرياد زد كه به داد ما برسيد و نرود سراغش، فكر او نباشد، اين مسلم نيست، اين انحراف است، ملتفت نيستيد شماها، اين انحراف است از اسلام، اين بى‌توجهى است به مقاصد اسلام. اسلام براى ايران نيامده، اسلام براى عالم آمده. بعثت، بعثت براى همه است و همه بايد تابع باشند. منطق اسلام در دفاع از حقوق مسلمين و من اميدوارم كه خداى تبارك و تعالى ما را بيدار كند و افراد ملت ما را بيدار كند. آنهايى كه در خواب هستند، آنهايى كه باز هم خواب مى‌بينند، آنهايى كه خواب امريكا را مى‌بينند خدا بيدارشان كند، توجه بهشان بدهد كه يك ملت ضعيف را، يك ملتى كه حالا مى‌خواهد بيرون بيايد از اين ضعف، حالا مى‌خواهد قدرت خودش را به عالم نشان بدهد كه ما زير بار نمى‌رويم، همين قدر، ما نمى‌خواهيم كه برويم جايى را بگيريم، ما زيربار نمى‌رويم. ما دفاع از اسلام مى‌كنيم. صدام پا روى اسلام گذاشته، ما از او دفاع مى‌خواهيم بكنيم؟! دفاع از اسلام مى‌خواهيم بكنيم! صدام يك حكم از احكام اسلام را قبول ندارد، يك حكم از احكام اسلام را قبول ندارد. ما دفاع مى‌خواهيم بكنيم. صدام دارد ظلم مى‌كند به ملت خودش، به ملتى كه مسلمان هستند و از ما مى‌خواهند كه ما هم از آنها دفاع بكنيم، ما دفاع مى‌خواهيم بكنيم از آنها. ما هجمه نداريم، ما الآن هم در حال دفاع هستيم. شما مى‌گوييد كه ما با يك كسى كه خرد كرده است مسلمين را و به اسلام هيچ اعتقاد ندارد و هر روز زورش برسد اسلام را زيرپا مى‌مالد و منهدم مى‌كند، ما با او بنشينيم و دست دوستى بدهيم و بعد هم بگوييم كه «سَلَّمَكُمُ اللّه»۶ ! اين چه منطقى است؟ منطق اسلام اين است؟! شما اسلامشناسها اين را منطق اسلام مى‌دانيد؟! خداوند اصلاحتان كند ان‌شاءاللّه. من اميدوارم كه ملت ما توجه پيدا بكند كه امروز شياطين با صورتهاى مختلف از خارج و داخل، با صورتهاى مختلف افتاده‌اند براى تضعيف روحيۀ شما. و خدا با شماست، خدا قدرت دارد كه همه چيز را اصلاح كند و درست كند و او با شماست. و ما پافشارى تا آخر، داريم و جوانهاى ما و ارتش ما و سپاه ما و بسيج ما و همه و همۀ ايران ـ به استثناى يك عدۀ معدودى كه خداوند اصلاحشان كند ـ همه در اين متفق‌اند كه بايد ما در صحنه باشيم، دفاع كنيم از حقوق مسلمين. خداوند همۀ شما را ان‌شاءاللّه از فيض اين روز مبارك بهره مند كند و همه ما را تابع اين وجود مقدس كند. والسلام عليكم و رحمة اللّه
عنوان :
وظیفه بشر، نزدیک شدن به آرمانهاى وحى
مرجع :
صحیفه امام (۱۹) صفحه ۲۴۴
مکان :
تهران، حسینیه جماران
تاریخ :
۱۳۶۴-۰۱-۲۹
حضار :
سیدعلی خامنه‌ای، علی‌اکبر هاشمی‌رفسنجانی، سیدعبدالکریم موسوی اردبیلی، میرحسین موسوی، اعضاى هیات دولت، شورای نگهبان، شورای‌عالی قضایی، مقامات لشکری و کشوری، روحانیون، نمایندگان مجلس شورای اسلامی، سفرا و کارداران کشورهای اسلامی در تهران
