
عنوان :
...
کتاب :
...
منبع :
...
تاریخ :
...
گوینده :
...
مکان :
...

بسماللّه الرحمن الرحيم من با خانوادۀ شما سابقه دارم. با مرحوم پدر شما آقا سيداحمد، و با مرحوم آقا سيد محمدتقى ـ خدا رحمتش كند كه در خدمت اسلام فوت شد ـ سوابقى دارم. منتها آقاى جلالآل احمد را جز يك ربع ساعت بيشتر نديدهام. در اوايل نهضت يك روز ديدم كه آقايى در اتاق نشستهاند و كتاب ايشان ـ غربزدگى ـ جلو من بود. ايشان به من گفتند چطور اين چرت و پرتها پيش شما آمده است. ـ يك همچنين تعبيرى ـ فهميدم كه ايشان جلالآل احمد است. معالأسف ديگر او را نديدم. خداوند او را رحمت كند. شما را هم در تلويزيون گاهى مىبينم. [آقاى شمس آلاحمد در پاسخ امام گفت: من سعادت داشتم يك بار در مجلس بزرگداشتى كه براى مرحوم پدرم در قم به سال 41 گذاشته بوديد، و يك بار ديگر نيز خدمتتان رسيدم. ]امام خمينى، در ادامه فرمودند:] شما بهتر مىدانيد اين اطلاعات و اين كيهان وضعشان در سابق چطور بود، و حالا چگونه مىباشد. معالأسف همانطور كه شما مىدانيد ما مبتلا به يك طايفۀ روشنفكر غربزده هستيم كه هر اصلاحى در كشور بخواهد بشود نمىگذارند. در گذشته شاه نمىگذاشت، حالا اينها. اينان ولو همانها نباشند اما كار آن را مىكنند. اگر ما بخواهيم يك روزنامه را بگوييم كه به خط ملت باشيد، تو روزنامهاى هستى كه از ملت هستى و ملت هر چه مىخواهد شما بايد در روزنامههايتان بنويسيد، تا يك همچون صحبتى مىشود و يك روزنامهاى كه برخلاف مقاصد ملت و مقاصد اسلام است، و بى اذن هم منتشر مىشده، جلويش گرفته مىشود يكدفعه مىبينيم در روزنامهها آن طايفه از روشنفكران شروع مىكنند به اعتراض كه خير. خوب قلم آزاد است، اما هر قلمى ؟! بيان آزاد است، اما هر بيانى؟! يك بيان است كه يك مملكت را به دامن ابرقدرتها مىاندازد. آيا اين بيان آزاد است؟! اين را ما بگوييم آزادى، كه مملكت ما را به فساد بكشيد؟! يك قلمى است كه با صهيونيسم و امثال اينها روابط دارد. يك روزنامهاى كه با بودجۀ آنها اداره مىشود و خودشان تيراژى ندارند تا خود را اداره كنند. ما بايد به اينها بگوييم آزاد هستيد؟! كجاى دنيا يافت شده كه يك انقلابى بشود و اينهمه روزنامه داشته باشد؟ همۀ روزنامهها را مىبستند و يك، روزنامۀ ارگان خود حزب، مثلاً يا خود دولت را مىگذاشتند باشد. كجاى دنيا اينطور آزادى به مردم داده بودند كه به مجرد اينكه انقلاب پيروز بشود همه به ميدان بيايند و هر چه مىخواهند به هر كس بگويند، و تا پنج ـ شش ماه هم هيچ كس به كسى حرف نزد، تا فهميدند به اينكه اينها يك دستهاى هستند در داخل كه با خارج مرتبط مىباشند، و بر ضد كشور و مصالح كشور دارند عمل مىكنند. باز هم ما بگوييم كه شما آزاديد؟! فقط به واسطۀ كلمۀ آزادى! بايد حدود آزادى آن چيزى باشد كه ملت مىخواهد. نه اينكه بر خلاف ملت آدم آزاد است. خوب من آزادم، يك تفنگ هم دستم هست بزنم يك كسى را بكشم. اين چه آزادى است؟ آزادى موازين دارد، و بحمداللّه شما اينطور كه من تا حالا ديدهام و حرفهاى شما را شنيدهام از روى ميزان حرف مىزنيد. حالا كه در مؤسسۀ اطلاعات وارد شدهايد باز هم همان ميزانى كه از آزادى پيش شما هست و همان ميزانى كه در نشريات مىباشد، كه بايد نشريات در خدمت اين ملت باشد، و نه بر ضد ملت، با كمال قدرت و پشتكار مشغول شويد. شما قدرتش را داريد. به شما كسى نمىتواند بگويد مرتجع هستيد.ديگران اگر بخواهند كارى بكنند، ممكن است ارباب قلم يك همچون حرفى را به او بزنند. اما نسبت به شما نمىتوانند اين حرف را بزنند. شما با قدرت عمل كنيد و اين عناصرى كه بر ضد مسير نهضت و انقلاب و مصالح كشورند تصفيه و پاكسازى نماييد. خداوند ان شاءاللّه شما را موفق كند.
عنوان :
حدود آزادى در جمهورى اسلامى
مرجع :
صحیفه امام (۱۲) صفحه ۳۱۸
مکان :
تهران، شمیران، دربند
تاریخ :
۱۳۵۹-۰۲-۲۶
مخاطبین :
شمس آلاحمد (سردبیر روزنامه اطلاعات)