مناسبت : پايان كار مجلس حضار : نمايندگان مجلس خبرگان بسم‌اللّه الرحمن الرحيم قانون اساسى و آن يك كلمه كه مى‌خواهم عرض كنم اين است كه آقايان همانطور كه زحمت كشيدند اين مدت، و بحمداللّه تمام كردند اين خدمت را، در بلادشان كه مى‌روند، مردم را دعوت كنند به اينكه بى‌تفاوت نباشند راجع به آن چيزى كه سرنوشتشان هست. سرنوشت ما آن قانون اساسى است. اگر بنا باشد كه مردم بى‌تفاوت باشند معنايش اين است كه به اسلام بى‌تفاوت، به سرنوشتشان بى‌تفاوت، به كشورشان بى‌تفاوت. و اين علاوه بر اينكه، انعكاسش در دنيا انعكاس بسيار ناجورى است، پيش اسلام و اولياى اسلام هم يك انعكاس بدى دارد. اين يك تكليفى است براى همۀ ما كه راجع به امورى كه مربوط به سرنوشت ملتمان، مربوط به اسلام است، ما بى‌تفاوت نباشيم. بلكه با تمام قوه‌اى كه داريم تعقيب كنيم كه ان‌شاءاللّه مسائل تمام بشود؛ و قانون تصويب بشود. نه همين كه اكثريت داشته باشند. آن اكثريتى كه رفراندم داشت، ما آن اكثريت را طالبيم. والاّ اكثريت كه معلوم است، اكثر مردم مسلم‌اند. اما ممكن است كه يك وقت اين هياهويى كه در اطراف اين مسائل شده است، و اينهايى كه مى‌خواهند نگذارند اين نهضت به ثمر برسد، تبليغات سوء اين طرف و آن طرف، مع‌الأسف بعضى از خودمان هم بى‌توجه به مسائل، باز راجع به قانون اساسى صحبتى مى‌كنند. اين صحيح نيست. براى اينكه ملت اين آقايان را تعيين كرده است. غرب و غرب باوران ما حق نداريم كه چيزى كه خود ملت تعيين كرده است ماها [در آن] دخالت بكنيم. ما هم تابع ملت هستيم. ملت آقايان را تعيين كرده است. آقايان هم آن قانون را نوشته‌اند. تصويب كرده‌اند. و آقايان هم اهل خبره هستند. و آن طورى كه ملت مى‌خواستند، اينها را تمام كردند. ديگر بعد از اين هى صحبت كردن از اينكه «فلان ماده چطورى است، با غرب نمى‌سازد» ما تا آمديم مغز اين آقايان را از غربزدگى خارج كنيم، پشت هشتم ما شايد بشود اين كار. من نمى‌دانم آقايان از غرب چه ديده‌اند؟ غرب همين است كه شما ملاحظه مى‌كنيد كه اين طور جنايات مى‌كنند. آن وقت آن كسى كه جانى مطلق است۱ مى‌برند نگه مى‌دارند و پشتيبانى از او مى‌كنند. به حرف يك ملت مظلوم گوش نمى‌دهند. نمى‌گذارند كه شوراى امنيت تشكيل بشود. پولهاى ايران را مثل دزدهاى سرگردنه غارت مى‌كنند. توقيف مى‌كنند. غرب وضعش اين است. و اين سازمانهايى هم كه درست كرده‌اند براى خودشان، همه براى منفعت غرب است. هيچ براى مظلومها نيست. شما شايد در طول اين مجالسى كه اينها درست كرده‌اند، يك جا پيدا نكنيد كه اگر امريكا يا ديگران كه قدرتهاشان زياد است، منافعش با يك مملكت ضعيفى تصادم پيدا بكند، اينها يك كارى برايشان كرده باشند. الآن چند وقت است كه لبنان مبتلاى به اين سرطان است. اين مجلسها چه كردند براى اين. طول اين مدتى كه ما گرفتار اين مسائل بوديم؟ در طول پنجاه و چند سال كه ما گرفتار اين مسائل و مصايب بوديم، اين مجلسها براى ما چه كردند اينها همين است كه يك وقتى منافع بزرگها [ايجاب] بكند، اينها ... به نفع بزرگها فعاليت بكنند؛ حفظ بكنند. و يك كلاهى هم سر ما بگذارند، به اين كه يك همچون مجالسى هست، و شوراهاى امنيت هست، و سازمان ملل هست، و اين چيزهايى است كه براى ما درست كردند. و ما را مى‌خواهند بازى بدهند. و ما هم بازى مى‌خوريم. انتظار غرب: تسليم بى‌چون و چرا ما اين آقايانى كه هى مى‌روند سراغ اينكه ببينيم چطور يك [قانونى] باشد، پسند غرب باشد، پسند غرب آن است كه ما همه چيزمان را تقديمشان بكنيم و بيچون و چرا، اين پسند غرب است. اگر آقايان اين را مى‌خواهند، اين پسند ملت ما نيست. و اگر آقايان يك چيزى خيال مى‌كنند كه در غرب خبرى است، بدانند كه در غرب خبرى نيست جز جنايت، جز خيانت. من ملتشان را نمى‌گويم، ـ اين ... «دولتهايشان». در هر صورت من خواهش مى‌كنم از اين آقايان، از اينهايى كه يا روشنفكرند يا خودشان را به روشنفكرى زده‌اند، كه اين‌قدر با سرنوشت يك ملت بازى نكنند. الآن شما مملكتتان ابتلا به هزار جور مصيبت دارد. مواجه با قدرت بزرگى مثل امريكاست. نبايد حالا ديگر دسته دسته هركدام يك چيزى بگويند. برخلاف مسير ملت حرفهايى بزنند. امروز روزى است كه همه‌شان با هم بنشينند تفاهم كنند. و دست به دست هم بدهند، تا اين مصيبتها رفع بشود. اگر ملى هستند براى خاطر ملتشان، اگر علاقه‌اى به اسلام دارند براى خاطر علاقه به اسلامشان. و يك دسته‌اى هم معلوم بشود كه اينها چكاره هستند. اينها خوب، هميشه در همه‌جا بوده است. مدعيان هوادار حقوق بشر روياروى ملت ايران در هر صورت آن چيزى كه الآن لازم است براى همۀ ما اين است كه تعقيب كنيم و وادار كنيم اقشار مختلفه را. آقايان هركدام از اهل هر بلدى هستند، خطباى آنجا را، علماى آنجا را، روشنفكرهاى آنجا را وادار كنند كه به مردم افهام كنند كه بى‌تفاوت نباشند كه ما وقتى كه بنا باشد رفراندم كنيم[مبادا] ببينيم كه يك رفراندمى كه مورد قبول ماهاست نباشد. و اما قضايايى كه هست هيچ نبايد از اين قضايا ترسيد. ما اين‌قدر ابتلا به اين قضايا داشتيم، و بيشتر از اين مسائل. و اين ملت ما، هى تا لب يك پرتگاه رفته و آمده بيرون. حالا ديگر موضع ملت ما يك موضعى است كه اين مسائل ديگر نمى‌تواند متزلزلش كند. هرچه مى‌خواهند فرياد بزنند. و پولهاى ما را نگذارند بيايد. و نگذارند شوراى امنيت درست بشود. شوراى امنيت هم درست شده بود، چيزى نبود. اما حالا بفهمند دنيا كه مسائل اين طورى است. و اين اشخاصى كه ادعاى اين را مى‌كنند كه براى «حقوق بشر» [تلاش] دارند، اين مسائل، اين مردم هستند، اين جمعيت هستند، ما با اينها ابتلا داريم. من اميدوارم كه تا آخر با قدرت و با قوه و با اتكال به خداى تبارك و تعالى، كه فوق همۀ قدرتهاست، ما پيش ببريم. همان طورى كه با اتكال به خدا، خداى تبارك و تعالى كارها را انجام داده. ما خيلى از موارد مى‌بينيم كه يك چيزى عمل مى‌كنيم، خودمان هم درست سر درنمى‌آوريم كه اين چه خواهد شد. مى‌بينيم خوب پيش رفته است. اين جز اين نبوده است كه بنابراين بوده است كه خداى تبارك و تعالى، انجام اين مسائل را بدهد. و ما اطمينان داريم به اينكه خداى تبارك و تعالى، وقتى كه يك جمعيتى توجه به او داشتند مأيوسشان نمى‌كند. و ما هم متوجه به خدا هستيم. و از خداى تبارك و تعالى مى‌خواهيم كه اين مملكت را از اين مفسده‌ها نجات بدهد. و اين مملكت را مستقر كند. و حكومت را مستقر كند كه حكومت اسلامى است.ان‌شاءاللّه.
