بسم اللّه الرحمن الرحيم غرب، در گرداب توحش يا گردون تمدن آنچه كه به نظر من مهم است اين است كه در زمان اين پدر و پسر نالايق ـ بيشتر در ايران واقع شده است اين است كه ـ با تبليغات دامنه‌دار هر طرفى اينها كارى كردند كه ـ مهم اين است كه محتواى ما را از ما گرفتند و ما را همچو مؤمن به غرب كردند كه حاضر نيستيم غير از مطالب غرب چيزى را قبول بكنيم: جوانهاى ما تقريباً خيليهايشان اينطور شدند كه از يك ايرانى متحول شدند به غربى. و اين يك خطرى است براى يك كشورى كه اصلاً خودش را ديگر قبول نداشته باشد؛ ... اجنبى را قبول داشته باشد به جاى خود. يك كس ديگر نشسته باشد و، با اصطلاح شما، مغزشويى شده. آنها را شستشوى مغزى دادند و آن مليت خودشان را، اسلاميت خودشان را شسته‌اند به جاى آن غرب را نشاندند. به حيثى كه ما اگر چيزى هم خودمان داشته باشيم، باز دستمان را دراز مى‌كنيم پيش غرب. مثلاً ما مى‌دانيم كه مهندسينى داريم كه مى‌توانند اسفالت كنند، مى‌توانند عمارت بسازند، مى‌توانند ـ عرض بكنم كه ـ راهسازى كنند، مع‌ذلك وقتى كه صحبت مى‌شود، يك معمار غربى بايد بيايد و عمل كند. ما طبيب داريم؛ ولى وقتى كه يك نفر مريض مى‌شود، بايد بفرستيم به خارج؛ با اينكه طبيب در ميان ما هست. طورى ما را الآن تحقير كردند اينها و ما را ميان تهى كردند كه ما باورمان آمده است كه ما هيچى نداريم و آنها همه چيز دارند، در صورتى كه ما راجع به همين پيشرفتهايى كه اينها كرده‌اند، بايد بنشينيم حساب كنيم ببينيم كه آيا اين پيشرفتها رو به تمدن دارد مى‌رود، يا رو به توحش دارد مى‌رود؟ من تعبيرم اين است كه امريكا و ساير اين دُوَل غربى و شرقى اينها ترقياتى كرده‌اند به اين معنا كه انسانها را دارند حيوان درنده بار مى‌آورند، تمام اين كارها كه كرده‌اند براى درندگى است، ملت‌شان را نمى‌گويم؛ دولتها را مى‌گويم. تمام افكار متوجه اين شده است كه يك چيزى درست كنند كه كوبندگى‌اش از آن سابق بيشتر باشد! همين پريروز بود كه روزنامه من ديدم كه فلان چيز را درست كرده‌اند كه پنج مرتبه بالاتر از آن بمبى بوده است كه در ژاپن ريختند و دويست هزار نفر را كشته‌اند! دنبال اين هستند كه يك آلت قتاله درست كنند، يعنى دنبال اين هستند يك حيواناتى درست كنند كه اين حيوانات درنده باشند، بدتر از حيوانات درندۀ قبلى. تمدن نيست. رو به توحش دارد مى‌رود. غرب دارد رو به توحش، دارد مى‌سازد يك مردمى را كه بريزند به جان هم و با چنگ و دندان هم را پاره كنند! برخلاف تمدن كه مكتبهاى الهى مى‌خواهند انسان درست كنند كه همه در كنار هم آسوده و آرام باشند، مكتبهاى اينها همه‌اش دنبال اين معناست كه بايد اين آنجا را بگيرد و آنجا را بگيرد، بزند، بكشد، چه بكند. شرنگ ذلت شاه ما بايد حالا كه يك همچو انقلابى پيش آمد، يك همچو نهضتى پيش آمد، و ايران، اين طبقۀ متوسط و پايينى اثبات كرد كه يك استقلالى دارد، بايد همۀ ما دنبال اينها باشيم و اين استقلال فكرى را حفظ كنيم. آقايان حالا دارند تشريف مى‌برند به ممالك خارج و بيشترش به ممالك غرب است، اين جهت در نظرشان باشد كه آن خودباختگيها را كه دولت سابق و دولتهاى سابق داشتند و «چشم»گو بودند، هر چه آنها مى‌گويند قبول بكنند، آن را ديگر نداشته باشيد. همان طورى كه ايشان۱ سفير امريكا را رد كرد و هيچ كارى هم نمى‌شود بكنند، نمى‌توانند بكنند؛ شما هم وقتى كه تشريف مى‌بريد در سفارتخانه‌هايتان، در محل...، مى‌بينيد يك انسان متحول از آن... بشود آنطورى كه شاه «بله قربان‌گو» بود و من اين را مكرر گفته‌ام ـ و از بس متأثرم باز هم پيش شما عرض مى‌كنم ـ كه من وقتى عكس شاه را پهلوى جانسون۲ ديدم، كه جانسون عينكش را برداشته و از اين طرف دارد چشمهايش آنطور مى‌كند و نگاه مى‌كند و به او نگاه نمى‌كند، و او آن طرف ميز، او سرجاى خودش ايستاده بود، او آن طرف ميز او ايستاده بود، مثل يك بچه مكتبى كه ايستاده پيش معلمش [كرنش] مى‌كند، من همچو متأثر شدم كه ما در چه حالى هستيم كه اين «شخص اول» مملكت ما به‌اصطلاح هست، در مقابل او اينطورى ايستاده و آن هم اينطور بى‌اعتنا چشمهايش را آن طرف [كرده۳ ] و در روزنامه انداخته بود. و گمان مى‌كنم اين عكس را تحميل هم گمان مى‌كنم كرده بودند كه در روزنامه‌هاى ايران منعكس بشود. اين جور نباشيد. رهنمود به سفراى ايران ما الآن يك مملكتى هستيم كه مستقليم؛ كسى در امور ما دخالت نمى‌تواند بكند، شما هم الآن نماينده هستيد از يك مملكتى كه مستقل است؛ ما احتياج اصلاً نداريم. آنها به ما محتاجند؛ ما احتياجى به آنها نداريم. آنجا كه مى‌رويد با كمال استقلال عمل كنيد. اينطور نباشد كه آنجا وقتى شما رفتيد باز همان حرفهاى سابق باشد و همان چيزهايى كه سابق آنها مى‌آمدند. شاه به صراحتِ بيان گفت كه ليست وكلا را مى‌فرستادند پيش دولتها، و آنها لازم بود كه همينها را تعيين بكنند! مى‌گفت ـ مى‌خواست خودش را تأييد بكند، تكذيب پدرش را مى‌كرد! ـ كه ليست را تا حالا اينطور مى‌دادند. تكذيب چند سال قبل خودش را هم مى‌كرد كه خير، حالا ديگر آنطور نيست! و حال اينكه همان وقت هم اينطور بود. لكن خوب، دستور بود كه اينجورى بگويد. اين جور نباشد كه هرچه آنها به ما بگويند قبول بكنيم. نخير. شما بايد مستقل باشيد و شجاع باشيد. مملكت شما يك كارى كرد كه دنيا را متحير كرد. الآن هم شما رفتيد آنجا مى‌بينيد كه چه جور به شما احترام خواهند گذاشت، ملت احترام خواهد گذاشت، لكن آنها ممكن است بخواهند باز سوء استفاده بكنند. محكم بايستيد در مقابلشان. مسائل را به طور جدى و به طور اينكه يك ابرقدرت با يك ابرقدرت دارد صحبت مى‌كند؛ نه يك ضعيف با يك قوى. ما الآن هيچ ضعفى از خودمان نشان نمى‌توانيم بدهيم، و نمى‌دهيم و ابرقدرتها هم كنار زده‌ايم؛ و خودمان هم مستقل داريم كار خودمان را انجام مى‌دهيم. شما هم الآن از طرف يك دولتى كه ابرقدرتها را كنار گذاشته و خودش جايشان نشسته و خودش در حكومت نشسته و استقلال دارد. يك حكومت اسلامى است. به عنوان اسلام مستقل است؛ اسلامى كه هفتصد سال تقريباً تمام قارۀ آسيا و بسيارى از جاهاى اروپا تحت سلطه‌اش بوده است. در هر صورت، و مهمتر از اين، اينكه اين جهت اسلاميت را نگه بداريد. آنكه اين نهضت را پيش برد قدرت اسلام بود. نه ما بوديم؛ نه شما بوديد؛ نه دولت بود؛ نه جبهه‌ها بودند؛ نه نهضتها بودند؛ نه عرض بكنم كه احزاب بودند، هيچ‌يك از اينها. نه بازار بود. همۀ اينها وقتى آن روح اسلام آمد در آنها، اين كارها انجام گرفت. آن روحى كه الآن هم يك قدرى فرض كنيد دارد سست مى‌شود، مكرر پيش من آمده‌اند، جوانها قسم داده‌اند به من كه شما دعا كنيد ما شهيد بشويم؛ حالا هم دارند مى‌گويند. حالا كه ديگر قضيۀ ميدان جنگى نيست، الآن هم به من مى‌آيند مى‌گويند كه شما دعا كنيد ما شهيد بشويم. اين تحول اسباب اين شد كه ما پيش برديم. شما اين جهت ايمان و اسلام را حفظ كنيد. در سفارتخانه‌هايتان رنگ اسلامى بدهيد؛ نترسيد از اينكه بگويند اينها ـ عرض بكنم ـ عقب‌افتاده‌اند. آنها عقب‌افتاده‌اند! آنها كه دارند مردم را مى‌كِشند به عصر حجر عقب‌افتاده‌اند؛ نه ما كه مى‌خواهيم مردم را بكِشيم به تمدن، به تمدن به معناى واقعى‌اش. نترسيد از حرفهايى كه اينها مى‌زنند. هيچ قدرتى در مقابل قدرت اسلام نيست. همين قدرت است كه يك عدۀ كمى غلبه كرد بر يك عدۀ زيادى؛ بر قدرتهاى زياد. سفارتخانه‌هايتان را، اداراتتان كه در آنجا داريد، همه را اسلامى كنيد؛ آن جهات غربى‌اش را اصلاح كنيد. هرچه جهت اسلامى‌اش [را تقويت] بكنيد، آنها بيشتر از شما حساب مى‌برند. هرچه طرف غرب برويد، آنها از شما... شما اين مطلب را كه از يك مملكت اسلامى رفته‌ايد، با يك حال اسلامى رفته‌ايد، و مسائل را اسلامى مى‌خواهيد حل بكنيد، اين مطلب را در همه جا كه هستيد در نظر داشته باشيد. بعد از چند دفعه تجربه كنيد ببينيد احترام بيشتر خواهد شد. وقتى ديدند شما يك ايده‌اى داريد كه سر آن ايده باقى هستيد و پافشارى داريد مى‌كنيد، آنها هم با شما... مى‌شوند. نام خدا در سربرگها اگر شما يك قدم كنار برويد، يك قدم عقب برويد، آنها جلوتر مى‌آيند. وضع همين است. يك قدم شما عقب برويد، آنها يك قدم جلوتر مى‌آيند؛ بيشتر از شما توقع دارند. مجالستان را هم مجالس اسلامى كنيد ـ عرض مى‌كنم كه ـ سفارتخانه‌هايتان [را] سفارتخانۀ اسلامى كنيد. همۀ جهات را [اسلامى] بكنيد. اسم خدا را بالاى آنجا بنويسيد. «بسم‌اللّه الرحمن الرحيم» را بنويسيد. در كاغذهايتان «بسم‌اللّه الرحمن الرحيم» باشد. خوف نكنيد از اينكه به ما مى‌گويند چى، همين تعليمات آنهاست كه ما را غربزده كرده كه مى‌ترسيم كه «بسم‌اللّه الرحمن الرحيم» را بنويسيم روى كاغذهايمان. من اين را به آقايان هم گفتم كه اين را رسمى‌اش بكنند كه «بسم‌اللّه الرحمن الرحيم» در همۀ كاغذها باشد. اين دولت عراق با اينكه سرانشان اعتقاد به اين مسائل اصلش، شايد بسيارى‌شان، نداشته باشند؛ لكن در كاغذهايشان «بسم‌اللّه الرحمن الرحيم» همه هست؛ همۀ كاغذها را. وقتى هم كه صحبت مى‌خواهند بكنند، همان جا كه مى‌نشينند «بسم‌اللّه الرحمن الرحيم» مى‌گويند و صحبت مى‌كنند. از «بسم‌اللّه الرحمن الرحيم» نترسيد؛ شيطان مى‌ترسد! شما «مَلَـك» هستيد، ان‌شاءاللّه! در هر صورت، آنكه من زياد به نظرم اهميت دارد، اين است كه آقايان از غرب نترسيد. اينقدر ما را كه ترسانده‌اند. در غرب هم خبرى نيست. نترسيد. عرض مى‌كنم، خودتان مستقل. و عرض بكنم، اسلامى و مطالب اسلامى؛ مجالس اسلامى، آن جور مجالسى كه آن طاغوت داشت نداشته باشيد. آن مهمانيهاى كذا را نكنيد. مهمانى اگر كرديد ساده باشد. وقتى ساده باشد، عرض مى‌كنم كه مراسم دينى‌اش محفوظ باشد، و امثال ذلك، جهات سياسى‌اش هم آقاى دكتر و خود شما بهتر اطلاع داريد؛ هيچى هم من نمى‌گويم. و من دعا مى‌كنم به همۀ شما. ان‌شاءاللّه خداوند همۀ شما را حفظ كند، و همۀ ما را آشناى به وظايفمان بكند، كه يك مملكتى كه حالا دست شما آقايان و ما افتاده است، بتوانيم آن را درست اداره‌اش كنيم. بعد نگويند كه اينها نتوانستند. حالا كه نتوانستند قيم مى‌خواهند؛ و ما قيمشان بايد باشيم! اين جور نباشد. والسلام عليكم و رحمة‌اللّه و بركاته
