یک زمانى هم آقا بیمار بودند و هم خانم. ما معمولا دو سه نفر بودیم. اگر یکى از ما نزد امام مى‌ماند فورا مى‌گفتند: «من کسى را نمى‌خواهم، بروید پیش مادرتان». و با اوقات‌تلخى ما را از اتاق بیرون مى‌کردند ک...

اگر زمانى ما دو سه نفرى باهم به نزد امام مى‌رفتیم و صحبت مى‌کردیم، آقا مى‌فرمودند: «شما چرا اینجا نشسته‌اید و مادرتان در آن حیاط تنهاست؟ بروید پهلوى مادرتان صحبت کنید».

امام طى این سالهاى طولانى زندگى مشترک، هرگز از من نخواستند یک فنجان چاى به ایشان بدهم. آقا چاى را خودشان آماده مى‌کنند و به محض نوشیدن چاى فنجانشان را مى‌شویند.

در شرایط سختى که امام در روزهاى اخیر داشتند، هر وقت چشمى باز مى‌کردند اگر قادر به صحبت بودند، مى‌گفتند: «خانم چطورند؟» مى‌گفتیم: «خانم خوبند، بگوییم بیایند پیش شما؟» مى‌گفتند: «نه. خانم کمرشان درد مى‌...

خانم وقتى مى‌خواهند مسافرت بروند، در هر ساعتى از روز باشد، حتى اگر ساعت 2‌بعدازظهر باشد امام تا درب حیاط ایشان را بدرقه مى‌کنند. یا موقعى که برمى‌گردند، اطلاع مى‌دهند که خانم مى‌خواهند برگردند، اگر فص...

احترامى که امام به خانم مى‌گذاشتند بسیار زیاد بود. در طول زندگى شصت سالشان یک بار ما ندیدیم که خود امام به خانم بگویند یک چایى به من بدهید. مثلا اگر مى‌خواهند حمام بروند، مى‌گویند: «من لباس دارم؟» نمى...

رفتار امام با خانمشان بسیار محترمانه است. تاکنون ما که اولادشان هستیم کوچکترین بى‌احترامى یا تندى از امام ندیده‌ایم. تا حالا ندیده‌ایم که کوچکترین دستورى به مادرمان بدهند، حتى بگویند: «یک چایى براى من...

امام آنقدر به خانم آزادى مى‌دهند که هر جا راحت باشند بخوابند یا غذا بخورند، مثلا اگر خانم یک روزى خسته است با وجودى که خیلى در کارشان نظم دارند، اما مى‌گویند: «اگر شما مایلید الآن غذا مى‌خوریم و مى‌خو...

گاهى که خانم مى‌خواستند به مسافرت بروند در هر ساعتى از روز که بود، حتى اگر ساعت 2 بعدازظهر که وقت استراحت امام بود، ایشان با همه نظمى که در برنامه روزانه زندگى خود داشتند به احترام خانم تا در حیاط منز...

امام عادت داشتند در ساعت یازده یک چایى بخورند و آن لحظه به خودشان اختصاص داشت، ولى مى‌فرمودند که خانم هم تشریف بیاورند و بنشینند تا من چاییم را بخورم.