یک بار خانم امام ناراحتى معده پیدا کرد که قرار شد به بیمارستان منتقل شوند و نمونه‌بردارى شود. امام به من فرمودند لحظه به لحظه وضعیت خانم را تلفنى بپرس و به من اطلاع بده، که نشانگر توجه و اهتمام خاص ام...

امام هیچ‌گاه در طول پانزده سالى که در نجف بودند با کسى با تلفن صحبت نمى‌کردند. وقتى که به پاریس رفتیم، همان روز اول و دوم بود که فرمودند: «تلفن نجف را بگیرید من با خانم صحبت کنم». در مدتى که امام در پ...

در همان ایامى که در فرانسه بودیم روزى خانم به منزل یکى از فامیلهایشان به میهمانى رفتند، اما موقع برگشتن، دو ساعت از وقتى که به حضرت امام گفته بودند که برمى‌گردند، دیرتر شده بود و هنوز برنگشته بودند. ا...

در مورد صفا و صمیمیت و عطوفت و مهربانى امام نسبت به خانواده و همسر و دختران خودشان شاید بتوانم ادعا کنم که کسى را در آن حد ندیده‌ام. امام هیچ‌گاه وقتى خانم در منزل بود تنها غذا نمى‌خوردند؛ یعنى اگر سف...

یادم مى‌آید بچه که بودیم و با توپ توى اتاق بازى مى‌کردیم. توپ را زدیم و شیشه را شکستیم. آقا خیلى ناراحت آمدند که ما را تادیب کنند که چرا این کار را کردیم؟ من گفتم: «خانم به ما گفتند: در اتاق بازى کنید...

امام تا همین اواخر تا وقتى که خانم سر سفره نمى‌آمدند دست به غذا نمى‌زدند. گاهى که ما زودتر دست به غذا مى‌بردیم، نمى‌گفتند چرا صبر نمى‌کنید، مى‌گفتند: «خانم نیامدند؟» چند بار ایشان را صدا مى‌کردند. گاه...

امام در خانواده در همه مسائل دخالت مى‌کردند و البته دخالت ایشان به هیچ وجه شکل امرونهى نداشت. بلکه صرفا به دلیل داشتن اطلاع صورت مى‌گرفت.

حساب منزل امام دست من بود. هر کس اگر خریدى براى منزل مى‌کرد به من مى‌گفت و پولش را مى‌گرفت. یک روز دختر امام (خانم بروجردى) به من گفت شوفاژ منزل ما خراب است. زمستان بود. یکى را فرستادم درست کرد و 600 ...

در پاریس کیفیت خرج خانه و خرید به عهده من بود. لیست چیزهایى را که مى‌خواستیم مى‌نوشتم و آن را خدمت امام مى‌بردم و پول مى‌گرفتم و براى خرید به بازار مى‌رفتم. هر چه مى‌ماند به عنوان تنخواه نگه مى‌داشتم....

امام نسبت به مسائل منزل، مادرمان را مختار تام معرفى مى‌کردند و این را خود آقا مى‌خواستند که این طور باشد، مگر به ندرت، آن هم مثلا با فلان خانواده که از نظر اخلاقى درست نیست، معاشرت نکن، که مادر ما حتم...