هر روز راس ساعت یک که مى‌شد، امام در اتاق اندرونى بودند که زیر پله‌ها هست. نهار مى‌کشیدیم برایشان مى‌بردیم. تا ساعت دو هم آنجا بودند. بعد از دو مى‌رفتند براى استراحت. بعد هم ساعت چهار، نوبت چایشان بود...

در پاریس هوا سرد بود. من سعى مى‌کردم وقتى امام به نماز مى‌روند و برمى‌گردند درب منزل را براى ایشان باز کنم و ببندم. یک بار که درب را باز مى‌کردم امام نگاهى به در کردند و رد شدند (من با مانتو و شلوار د...

یک روز خانم کسالت داشتند. امام مرا صدا کردند و گفتند: «خانم که تشریف آوردند اینطرف، با خانم همراهى کن تا اینجا بیایند» امام خیلى مهربان بودند. ایشان بین من که کارگرشان بودم با دخترانشان فرقى قایل نبود...

در مورد نظم خانه یا آشپزى، اگر امام موردى را مشاهده مى‌کردند، معمولا به صورت دوستانه به کارگرها تذکر مى‌دادند. آن قدر صمیمانه رفتار مى‌کردند که کارگران گاهى احترام لازم را فراموش مى‌کردند.

امام همیشه به ما مى‌گفتند: «بین شما و کارگرى که در منزل کار مى‌کند، هیچ فرقى نیست».

یکى از آشناهایمان گفته بودند یک سیب تبرک کن، من رفتم یک سیب از آشپزخانه‌برداشتم، دیدم آقا نزدیک خانه حاج احمدآقا به من رسیدند. گفتم آقا این سیب را تبرک کنید تا من ببرم براى یکى از دوستانم. گفتند: «مگر...

اصلا در دوران زندگى امام من تاکنون ندیدم یک مرتبه با یک کسى بلند صحبت کنند؛ یعنى اسم یک کارگرشان را سبک نمى‌بردند. همیشه اسم را با خوبى مى‌بردند یا یک چیزى به آن اضافه مى‌کردند و مثلا اگر آنها کسالت پ...

یک مرتبه هم آشپز منزل امام مریض بود. سه الى چهار روز بسترى بود. امام وقتى مى‌آمدند از دم پنجره رد بشوند نزدیک اتاق که مى‌شدند من از اطاق بیرون مى‌آمدم و مى‌گفتم: آقا جان کارى دارید؟ ایشان مى‌گفتند: «آ...

یک روز مى‌خواستم به مرخصى بروم از عکسى که على نوه‌شان با خودشان هستند هشت تا عکس گرفتم و دوست داشتم امضاى آقا پایش باشد. بعد به ایشان گفتم: آقاجون، اینها را مى‌خواهم امضا کنید. یکى یکى مى‌آورم بالا. ش...

در آخرین ملاقاتى که با امام داشتم، فرزند چند ماهه‌ام را همراه برده بودم. امام دستى بر‌سر او کشیده و دعا فرمودند. من کنار دیوارى روبروى امام ایستادم تا برنامه‌دست‌بوسى‌ها تمام بشود. امام پس از اتمام مل...