شیوه تدریس امام خیلی مورد توجه طلاب بود. روش درسی امام در اصول این بود‌ که ابتدا اقوال و نظرات علما را نقل می‌کردند، مخصوصاً از مرحوم آقا ضیاء عراقی،‌ مرحوم نائینی، مرحوم شیخ انصاری و مرحوم شیخ محمد ک...

قبل از اینکه امام در جلسه درس قبل از ظهر بیایند هیچ‌کس را نمی‌پذیرفتند و‌ مطالعه می‌کردند تا حدود دو ساعت و نیم به ظهر مانده و بعد به درس می‌آمدند. روش امام در درس گفتن این بود که ایشان مثلاً اول مطلب...

شیوه فقهی مرحوم آیت‌الله حائری با آقای بروجردی تفاوت روشنی داشت. در شیوۀ‌ مرحوم حائری دقت بر تتبع غلبه می‌کرد، در حالی که در شیوه آقای بروجردی تتبع غلبه‌ می‌کرد. در هر حال در شیوه دوم به تتبع نیز به ا...

تفکر امام بر تتبعشان غلبه داشت. یعنی تفکر و اندیشیدن ایشان بیش از تتبع و‌ جستجو کردنشان در کتابها بود. به طور مثال وقتی درس مکاسب را می‌گفتند تعدادی‌ کتاب به خدمتشان بردم و عرض کردم: اینها را هم ملاحظ...

امام در جنبۀ تحقیق و نقد و بررسی گفته‌ها خیلی قوی بودند. کسی که بتواند به‌ خوبی از عهده و نقد و بررسی آن بزرگان، بویژه محقق نائینی برآید و نظریه‌ای ارائه کند،‌ انصافاً محقق توانایی است. بسیاری از بزرگ...

امام در هر مطلب فلسفی و هر مطلب عرفانی یا حکمی که وارد می‌شدند، حرف‌ جدیدی داشتند در فقه و اصول، حرفهای ایشان تازه بود. امام در این دروس مبانی‌ خودشان را مطرح می‌کردند و نقل مطالب پخته شدۀ دیگران را ن...

اوایلی که امام به نجف تشریف آوردند از ایشان خواهش شد درس را شروع‌ بفرمایند، امام سوال کردند: «بیشتر روی قواعد بحث کنیم، یا روی روایات و نقل اقوال؟ «همۀ رفقا به اتفاق گفتند که: ما بیشتر مایلیم از قواعد...

امام حرف همۀ بزرگان را نقل و تقریر می‌کردند و یکایک را با دلایل متقن رد‌ می‌کردند و قسمتی را که درست بود تکمیل می‌کردند. به طوری که شاگردانی که درس‌ ایشان را خوب فرا می‌گرفتند، هرگاه در هر جا با هر شخ...

در آن زمان در حوزه، افکار مرحوم نائینی خیلی رشد کرده بود. به طوری که کمتر‌ کسانی به خود اجازه می‌دادند که افکار ایشان را باز و تفسیر کنند. اگر طلبه‌ای تقریرات‌ مرحوم نائینی را مطالعه نمی‌کرد همه می‌گف...

امام قبل از آغاز مبارزه هیچ مشغله‌ای غیر از مسأله مطالعه و تدریس و نوشتن‌ نداشتند و تمام وقت خود را در این رابطه صرف می‌کردند. گاهی مدت درس ایشان،‌ مخصوصاً درس فقه، به یک ساعت و نیم می‌رسیدبدون اینکه ...