على خیلى دوست داشت وقتى مردم به حسینیه مى‌آمدند، او هم برود. بار اول که رفته بود گمان کرده بود مردم به خاطر او آمده‌اند. وقتى به خانه برگشت به من گفت: «من که رفتم حسینیه مردم شعار مى‌دادند. تازه آقا ه...

آقا محبت و مهربانى خاصى نسبت به بچه‌ها داشتند و هرگاه خدمتشان مى‌رسیدیم، اول از بچه‌ها مى‌پرسیدند و سوال مى‌فرمودند: «چرا بچه‌ها را نیاوردى؟» و اگر مى‌گفتم براى اینکه شما را اذیت مى‌کنند، مى‌فرمودند: ...

امام صبح‌ها کسى را براى نماز از خواب بیدار نمى‌کردند و مى‌گفتند: «خودتان اگر بیدار مى‌شوید، بلند شوید نماز بخوانید. اگر بیدار نشدید مقید باشید که ظهر قبل از نماز ظهر و عصر، نماز صبحتان را قضا کنید». ز...

یک روز که همه دور هم در اتاق جمع بودیم. على گفت: من مى‌شوم امام، مادر هم سخنرانى کند، آقا هم بشوند مردم. على از من خواست که سخنرانى کنم. من کمى صحبت کردم و بعد به آقا اشاره کردم که شعار بده. آقا هم هم...

بارها مى‌شد که من وارد اتاق مى‌شدم به طورى که امام مرا نمى‌دیدند. مى‌دیدم که امام به زانو روى زمین نشسته‌اند و پسرم على روى دوششان سوار است و با امام دارد بازى مى‌کند. خیلى دلم مى‌خواست از آن صحنه‌ها ...

یک روز قبل از اینکه به دست مبارک امام معمم بشوم، در خدمت ایشان بودم. به من فرمودند: «زى طلبگى را حفظ کن» و بعد ادامه دادند که این زى طلبگى به سه چیز است: «درس جماعت (درس عمومى)، نماز جماعت، تفریح».

مساله بیمارى قلبى حضرت امام مربوط به 10 سال پیش بود. قبل از آن امام در طول سال ماهى یکى دو روز استراحت مى‌کردند. اما از آن به بعد کمتر فرصت استراحت داشتند. من در قم بودم که خبر ناراحتى ایشان را شنیدم....

امام راجع به بچه‌ها بسیار سفارش مى‌کردند. نسبت به اینکه فرزندانشان نمازهاى خود را در اول وقت به جا بیاورند، بسیار حساس بودند. یکى دیگر از مسائلى که آقا براى آن اهمیت قائل بودند درس و تحصیل بچه‌ها بود ...

تازه مکلف شده و شب خوابیده بودم که آقا با اخوى وارد شدند. خیلى سرحال و خوشحال بودند. پرسیدند: «نماز خوانده‌اى؟» من فکر کردم چون الآن آقا سرحال هستند، دیگر نماز خواندن من هم برایشان مساله‌اى نیست. گفتم...

على نوه امام خیلى به ایشان علاقه داشت و گاه دو سه ساعت در حضور امام‌مى‌ماند و بازى مى‌کرد و امام هم به او چیزى نمى‌گفتند. گاهى هم احساس بى‌تابى مى‌کرد و مى‌گفت مى‌خواهم بروم و مى‌رفت. امام به من مى‌فر...