یک روز امام مرا خواستند و فرمودند: «حکومت بعث بنا دارد حوزه نجف را منحل‌ کند و من در اینجا وظیفه شرعی خود احساس می‌کنم که نهایت کوشش خود را به خرج‌ دهم تا ممکن است، نگذارم حوزه نجف منحل شود و یکی از ر...

در حوزه علمیه نجف رسم بر این بود که علمای بزرگ پس از استقبال علما از‌ آنان، به هنگام ورودشان به نجف، صرفاً به بازدید مراجع همطراز خودشان می‌رفتند و به‌ بازدید طلاب و افرادی که از نظر سطح علمی پایین‌تر...

امام توجه خاصی نسبت به طلبه‌ها داشتند. اگر آنها ناراحتی‌ای پیدا می‌کردند،‌ جویای وضعشان می‌شدند. به طور مثال خود من که در درس امام شرکت می‌کردم و‌ اشکال می‌کردم، سخت مریض شدم و دو مرتبه نتوانستم در در...

اگر امام ملاحظه می‌کردند که محصل علوم دینی به درس علاقه‌مند است و‌ اشتغال به تحصیل دارد، در حد توان، به هر نحو ممکن به او کمک می‌کردند. چه آن‌ طلبه در قم باشد یا در شهرستانهای دیگر، و خواه آن طلبه را ...

قسمت مهم تقوای امام، آزادمنشی و استقلال فکری او بود. ایشان هرگز از‌ اقبال و ادبار طلاب نه لذت می‌برد و نه رنج. طلاب، شیفته محضر ایشان بودند، لذا‌ وقتی سالی چند بار در پایان سال تحصیلی یا فرارسیدن ماه ...

برخورد امام با شاگردانش بسیار متواضعانه بود. به عنوانه نمونه در روزهای اوایل‌ انقلاب که تازه به قم تشریف آورده بودند بعد از آنکه از علمای بزرگ حوزه بازدید کردند‌ از عده‌ای از شاگردانشان هم بازدیدهایی ...

امام خمینی در تشویق اهل علم و محصلان به فرا گرفتن علوم فقه و اصول و‌ دستیابی به درکی عالی، شیوه‌های مختلفی را انتخاب می‌کردند. گاهی اگر کسی به‌ بطالت و سستی، ایام خود را می‌گذرانید، با وجود آنکه وجوه ...

امام به علما و طلبه‌ها خیلی احترام می‌گذاشتند و این افراد را برجسته می‌دانستند‌ و می‌گفتند: «زندگی علما باید با قداست باشد».

پس از اینکه امام به نجف مشرف شدند و در مسجد شیخ انصاری درس خارج‌ (مکاسب) را شروع کردند، برای طلبه‌ها شهریه‌ای مقرر نمودند، البته بعد از آنکه طلبه‌ها‌ نزد ممتحنانی که از طرف ایشان معین شده بودند، امتحا...

وقتی امام وارد نجف شدند وضع شهریه طلبه‌ها خیلی نامساعد بود. طلبه‌ها از‌ آقای حکیم یک دینار و نیم (معادل سی تومان) و از آقای شاهرودی و دیگر مراجع‌ هم بیست تومان (معادل یک دینار) می‌گرفتند. آن موقع آقای...